قرآن
ﯷ
ﱕ
٤٩ ٤٩ ﭜ ﭝ ﭞ ٥٠ ٥٠ ﭠ ﭡ ﭢ ٥١ ٥١ ﭤ ﭥ
ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ٥٢ ٥٢ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ
ﭳ ٥٣ ٥٣ ﭵ ﭶ ﭷ ٥٤ ٥٤ ﭹ ﭺ ﭻ ٥٥ ٥٥ ﭽ ﭾ
ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ ٥٦ ٥٦
ﯸ
ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ٣ ٣ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ٤ ٤ ﮡ
ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ٥ ٥ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ٦ ٦ ﮬ ﮭ
ﮮ ٧ ٧ ﮰ ﮱ ٨ ٨ ﯔ ﯕ ﯖ ٩ ٩ ﯘ ﯙ
ﯚ ﯛ ﯜ ١٠ ١٠ ﯞ ﯟ ﯠ ١١ ١١ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ١٢ ١٢ ﯧ
ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ١٣ ١٣ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ١٤ ١٤
ﯴ ﯵ ﯶ ١٥ ١٥ ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ١٦ ١٦ ﯿ ﰀ
ﰁ ﰂ ١٧ ١٧ ﰄ ﰅ ﰆ ﰇ ١٨ ١٨ ﰉ ﰊ ﰋ ﰌ ١٩ ١٩
فَمَا تَنفَعُهُمۡ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ ٤٨
به ثبوت شفاعت برای سایر مردم در روز قیامت به صورت کلی اشاره دارد. تفصیل این موضوع در احادیث صحیح وارد شده است. ابن عاشور: 29/ 328.
پرسش: آیۀ ﴿فَمَا تَنفَعُهُمۡ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ﴾ بر چه امری اشاره دارد؟
هُوَ أَهۡلُ ٱلتَّقۡوَىٰ وَأَهۡلُ ٱلۡمَغۡفِرَةِ ٥٦
او تعالی این شایستگی را دارد که دیگران از او بترسند و این استحقاق را دارد که گناه کسانی را که توبه کنند و به سوی او بازگردند بیامرزد. ابن کثیر: 4/ 447.
پرسش: وقتی دانستی که الله تعالی گناهان را میبخشد، در عمل چه موضعی در قبال این آگاهی اتخاذ میکنی؟
وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ ٢
لوّامه، نفسی است که خودش را در قبال انجام گناهان یا کوتاهی در طاعات سرزنش میکند. نفس بر سه نوع تقسیم میشود: بهترین آنها نفس مطمئنه و بدترین آنها نفس امرکننده به بدی و میان این دو، نفس لوامه است. ابن جزی: 2/ 513.
پرسش: چه تفاوتی میان نفس امّاره و نفس لوّامه وجود دارد؟
وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ ٢
بیان این نوع نفس با صفت لوّامه، اشاره دارد به اینکه نیاز و ضرورت شدیدی دارد به کسی که خیر و شر را بر او بشناساند و او را به این دو امر راهنمایی و هدایت کند؛ یعنی آن را چنان تربیت کند که خیر بخواهد و به سوی آن برود و از شر متنفر باشد و از آن دوری گزیند؛ تا از سرزنش و از بدی آنچه بر آن سرزنش میشود در امان بماند؛ زیرا مردد است و در یک حالت باقی نمیماند، پس به کسی نیاز دارد که سودمندترین امور معاش و معادش را به او بشناساند و او آن را برگزیند و نفسش را در صورتی که از این کار بازماند سرزنش کند. ابن قیم: 3/ 225.
پرسش: منظور از نفس لوّامه چیست؟
لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ ١٦
آیه بیانگر تأمل و پایداری در کسب علم است و اینکه محبت و تمایل شدید و عجله برای کسب علم، نباید باعث قطع کلام معلم شود... برای جوینده و شنوندۀ علم سزاوار است که در برابر معلم صبر کند تا سخنش را به پایان برساند سپس سوالهایش را از او بپرسد. ابن قیم: 3/ 230.
پرسش: آیه دربردارندۀ یک نکتۀ تربیتی برای جویندۀ علم است. این نکته چیست؟
لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ ١٦ إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ ١٧ فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ ١٨ ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ ١٩
این نکتۀ تربیتی در آیه وجود دارد که: شاگرد قبل از پایان کلام معلم سخن نگوید و اگر سوال یا اشکالی دارد پس از اینکه سخن معلم پایان یافت از او بپرسد، یا اگر در ابتدای کلام معلم، عبارتی که قابل رد یا تحسین است شنید عجله نکند تا سخن کامل شود و حق یا بطلانش آشکار گردد و کلام را کامل و درست بفهمد. سعدی: 899.
پرسش: جویندۀ علم چه ادبی از آیه کسب میکند؟
إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ ١٧
اشاره دارد به اینکه قرآن بخش بخش نازل گشته و با توجه و عنایت الله یکجا و به صورت فعلی جمع شده است. گواه مطلب مذکور آن است که جمع قرآن به صورت فعلی، یکی از وسایل حفظ آن است؛ چنانکه الله تعالی این امر را بر عهده گرفته است. والله تعالی أعلم. شنقیطی: 8/ 374.
پرسش: آیه اشاره دارد به اینکه قرآن بخش بخش نازل شده و جمع آن به صورت فعلی، به سبب توجه و عنایت الله تعالی است. این مطلب را توضیح دهید.