قرآن
ﯧ
ﱔ
ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ
ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ
ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ
ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ
ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ ٢٢ ٢٢
ﯨ
١ ١ ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ
ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ
ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ
ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ
ﯡ ﯢ ﯣ ٢ ٢ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ
ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ٣ ٣
لَّا تَجِدُ قَوۡمٗا يُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ يُوَآدُّونَ مَنۡ حَآدَّ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ
یعنی این و آن با هم جمع نمیشود؛ در صورتی بنده، ایمان واقعی به الله و روز آخرت دارد که بر اساس ایمان و لوازم آن عمل کند؛ همچون محبت و دوستی با مؤمنان و خشم و دشمنی علیه کسانی که ایمان ندارند. سعدی: 848.
پرسش: ایمان به الله و روز آخرت چه رابطهای با دشمنی علیه مخالفان الله و پیامبرش دارد؟
لَّا تَجِدُ قَوۡمٗا يُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ يُوَآدُّونَ مَنۡ حَآدَّ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ
الله سبحانه خبر داد که هرگز مؤمنی را نمییابی که با دشمنان الله و رسولش دوستی و محبت کند؛ زیرا ایمان منافات با این نوع دوستی دارد، همانگونه که دو شیء متضاد با هم منافات دارند؛ پس هر گاه ایمان وجود داشته باشد، ضد آن؛ یعنی دوستی با دشمنان الله منتفی است، بنابراین اگر انسان قلبا با دشمنان الله دوستی ورزد، نشان دهندۀ آن است که ایمان واجب در دلش وجود ندارد. ابن تیمیه: 6/ 257.
پرسش: چرا الله هنگامی که دوستی با دشمنان الله و رسول را از آنان نفی کرد، آنها را توصیف به ایمان نمود؟
رَضِيَ ٱللَّهُ عَنۡهُمۡ وَرَضُواْ عَنۡهُۚ
در عبارت ﴿رَضِيَ ٱللَّهُ عَنۡهُمۡ وَرَضُواْ عَنۡهُ﴾، نکته بدیع و شگفتانگیزی نهفته است؛ یعنی وقتی آنان برای رضایت الله، بر خویشاوندان و نزدیکانشان خشم گرفتند، الله تعالی در عوض، از آنان راضی شد و آنها نیز با نعمت دائمی و فضل بیشماری که الله به آنان داد، از او تعالی خشنود گشتند. ابن کثیر: 4/ 32.
پرسش: بر اساس آیه، دلیل رضایت الله از مؤمنان و خشنودی آنان را بیان کنید.
أُوْلَٰٓئِكَ حِزۡبُ ٱللَّهِۚ أَلَآ إِنَّ حِزۡبَ ٱللَّهِ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ ٢٢
﴿أُوْلَٰٓئِكَ﴾: یعنی کسانی که از لحاظ بزرگی در مرتبه بالایی قرار دارند؛ چون فقط با الله دوست شدند و محبت ورزیدند و میدانستند که منفعت و ضرر فقط به دست اوست. بقاعی: 19/ 400.
پرسش: نشانۀ حزب و گروه واقعی الله چیست؟
هُوَ ٱلَّذِيٓ أَخۡرَجَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ مِن دِيَٰرِهِمۡ لِأَوَّلِ ٱلۡحَشۡرِۚ
بر غیر الله اعتماد نکنید، چنانکه این افراد بر منافقان اعتماد کردند؛ زیرا هر کس بر مخلوق اعتماد نماید، خوار و ذلیل میگردد. بقاعی: 19/ 411.
پرسش: جزای کسی که به جای اعتماد بر الله، بر مخلوق تکیه کند، چیست؟
وَظَنُّوٓاْ أَنَّهُم مَّانِعَتُهُمۡ حُصُونُهُم مِّنَ ٱللَّهِ فَأَتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِنۡ حَيۡثُ لَمۡ يَحۡتَسِبُواْۖ
قلعهها و دژهایشان آنان را مغرور کرد و گمان نمودند که هیچکس نمیتواند بر آنها مسلط شود... به این قلعهها اعتماد کردند و هر کس به غیر الله تکیه کند، خوار میگردد و اعتمادش باعث خسران و زیانش میشود. سعدی: 849.
پرسش: در این آیه، انسان تشویق به توکل بر الله و اعتمادنکردن به اسباب شده است، این موضوع را توضیح دهید.
يُخۡرِبُونَ بُيُوتَهُم بِأَيۡدِيهِمۡ وَأَيۡدِي ٱلۡمُؤۡمِنِينَ فَٱعۡتَبِرُواْ يَٰٓأُوْلِي ٱلۡأَبۡصَٰرِ ٢
یعنی در سرانجامِ کسی که با دستورات الله و رسولش مخالفت کند و قرآن را تکذیب نماید، بیندیشید که چگونه در دنیا گرفتار خواری و مصیبت میشود، علاوه بر عذاب دردناکی که در آخرت، برای وی در نظر گرفته شده است! ابن کثیر: 4/ 331.
پرسش: از ماجرای بنینضیر، چه پند و اندرزی گرفته میشود؟