قرآن
ﯠ
ﱒ
ﭝ ٩ ٩ ﭟ ﭠ ١٠ ١٠ ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ ١١ ١١ ﭨ
ﭩ ﭪ ﭫ ١٢ ١٢ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ١٣ ١٣ ﭳ ﭴ
ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ١٤ ١٤ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ
١٥ ١٥ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ١٦ ١٦
ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ١٧ ١٧ ﮓ ﮔ ﮕ ١٨ ١٨
ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ١٩ ١٩ ﮝ ﮞ ﮟ
ﮠ ٢٠ ٢٠ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ٢١ ٢١ ﮨ ﮩ ﮪ
ﮫ ﮬ ٢٢ ٢٢ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ
ﯗ ٢٣ ٢٣ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ٢٤ ٢٤ ﯠ
ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ٢٥ ٢٥ ﯫ ﯬ
ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ٢٦ ٢٦ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ
٢٧ ٢٧ ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ ٢٨ ٢٨
ﰄ ﰅ ﰆ ﰇ ﰈ ﰉ ﰊ ﰋ ﰌ
٢٩ ٢٩ ﰎ ﰏ ﰐ ﰑ ﰒ ﰓ ﰔ ﰕ ﰖ ٣٠ ٣٠
إِنَّكُمۡ لَفِي قَوۡلٖ مُّخۡتَلِفٖ ٨ يُؤۡفَكُ عَنۡهُ مَنۡ أُفِكَ ٩
سخنانشان در مورد قرآن و پیامبر ج، مختلف و همگی از روی حدس و تخمین بود. پس از اینکه حق را تکذیب کردند، به مذاهب و آرا و روشها و اقوال مختلفی رسیدند؛ زیرا حق، واحد و راهی راست است و هر کس با آن مخالفت کند با راهها و دیدگاههای مختلفی روبهرو میشود؛ چنانکه میفرماید: ﴿بَلۡ كَذَّبُواْ بِٱلۡحَقِّ لَمَّا جَآءَهُمۡ فَهُمۡ فِيٓ أَمۡرٖ مَّرِيجٍ﴾ [ق: 5] «وقتى كه (قرآن، یعنی كلام) حق بر آنان رسید، آن را تکذیب كردند؛ پس در حالت سرگردانی (و پریشانی) هستند (و دربارۀ قرآن حیرانند)». یعنی امری مبهم و مشتبه. ابن قیم: 3/ 32- 33.
پرسش: یکی از مهمترین اسباب اتحاد، پایبندی به وحی است. این مطلب را با توجه به آیه توضیح دهید.
إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتٖ وَعُيُونٍ ١٥
آشنایان به اصول فقه میدانند که این آیه با ایما و تنبیه، دلالت بر این دارد که سبب رسیدن به این باغها و چشمهسارها، تقوای الهی است و بنابر قول صحیحتر، سبب شرعی و علت شرعی به یک معنا هستند. شنقیطی: 7/ 439.
پرسش: خبر الله تعالی در مورد پرهیزگاران بر سبب ورود آنان به جهنم راهنمایی میکند. این مطلب را توضیح دهید.
ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُحۡسِنِينَ ١٦
﴿ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡ﴾: احتمال دارد به این معنا باشد که الله تعالی بهشتیان را به تمام آرزوهایشان رسانده و تمام انواع نعمتها را به آنان داده است؛ بنابراین با خشنودی دریافت کردهاند و از این امر شاد شدهاند و در جستجوی هیچ جایگزین و انتقال از آنجا نیستند... یا احتمال دارد که صفت پرهیزگاران در دنیا باشد؛ یعنی اینکه اوامر و نواهی الله را دریافت کردند؛ به عبارتی دیگر: اوامر و نواهی الله را با رضایت کامل و سینهای فراخ پذیرا شدند. سعدی: 808.
پرسش: نشانۀ پرهیزگاران در دنیا چیست؟
كَانُواْ قَلِيلٗا مِّنَ ٱلَّيۡلِ مَا يَهۡجَعُونَ ١٧
منظور آیه این است که آنان در اوقات استراحت و آسایش، رنج عبادت را میکشیدند و در سختیهای روز فقط اندکی استراحت میکردند. حسن میگوید: رنج نماز شب را میکشیدند و فقط اندکی از شب را میخوابیدند. از عبدالله بن رواحه س روایت شده که: اندکی میخوابیدند سپس برمیخاستند. آلوسی: 27/ 14.
پرسش: پرهیزگاران در وقت خواب و استراحت و آسایش چه عملی انجام میدهند که به سبب آن به باغها و چشمهها درمیآیند؟
وَبِٱلۡأَسۡحَارِ هُمۡ يَسۡتَغۡفِرُونَ ١٨
سحرگاهان به این دلیل اختصاص یافت که در این وقت، خواب بیش از هر وقت دیگری بر انسان غلبه میکند؛ بنابراین نماز و استغفارشان در این وقت، نیکوتر از نمازشان در سایر لحظات شب است. سحر به این دلیل به صورت جمع بیان شد که در تمام سحرها این عمل را تکرار میکردند. ابن عاشور: 26/ 350.
پرسش: چرا سحرگاهان به صورت خاص بیان شد؟
وَفِي ٱلسَّمَآءِ رِزۡقُكُمۡ وَمَا تُوعَدُونَ ٢٢ فَوَرَبِّ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ إِنَّهُۥ لَحَقّٞ مِّثۡلَ مَآ أَنَّكُمۡ تَنطِقُونَ ٢٣
حکیمی میگوید: یعنی: همانگونه که هر انسانی به زبان خودش سخن میگوید و نمیتواند به زبان دیگری سخن بگوید، هر انسانی روزی خودش را که برایش مشخص شده است میخورد و نمیتواند روزی دیگران را بخورد. بغوی: 19/ 231.
پرسش: چرا روزی به نطق تشبیه شد؟
فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ
روغان عبارت است از رفتن به صورت پنهانی بهگونهای که کسی احساس نکند. این از بزرگواری میزبان است که بهگونهای در نهان رفت و آمد کند که مهمان متوجه نشود و شرمنده نگردد و فقط زمانی رفت و آمد میزبان را احساس کند که غذا در مقابل او قرار گیرد؛ بر خلاف کسانی که به مهمان یا حضار میگویند: در جای خودتان بمانید تا برایتان غذا بیاورم و چنین سخنانی که موجب شرمندگی مهمان میشود. ابن قیم: 3/ 45.
پرسش: یکی از نشانههای بزرگواری و اخلاق نیکوی پیامبران را نام ببرید؟