قرآن

نتیجه‌ای یافت نشد
نتیجه‌ای یافت نشد
نتیجه‌ای یافت نشد

ﮎ

ﰻ

ﭑ ﭒ ﭓ ﭔ ﭕ ﭖ ﭗ ﭘ ﭙ
ﭚ ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ
ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ
ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ
ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ
ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ
ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ
ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ
ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ
ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ
ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ
ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ
ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ
ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ
ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ٢٨٢ ٢٨٢
48
سوره بقره آیات 0 - 282

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِذَا تَدَايَنتُم بِدَيۡنٍ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗى فَٱكۡتُبُوهُۚ

امر به نوشتن، برای حفظ اموال و زدودن تردید، مستحب است و حتی اگر بدهکار پرهیزگار باشد نوشتن، زیانی به او نمی‌رساند. قرطبی: 4/ 431.
پرسش: چرا الله تعالی فرمان داد بدهی و سایر معاملات نوشته شود؟

سوره بقره آیات 0 - 282

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِذَا تَدَايَنتُم بِدَيۡنٍ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗى فَٱكۡتُبُوهُۚ

امر به نوشتن تمام معاملات نسیه... به سبب نیاز شدید به نوشتن آن‌هاست؛ زیرا بدون نوشتن، اشتباه و فراموشی و نزاع و مشاجره در آن راه می‌یابد که شر بزرگی به همراه دارد. سعدی: 118.
پرسش: چرا شریعت اسلام به نوشتنِ دیون فرمان داد؟

سوره بقره آیات 0 - 282

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِذَا تَدَايَنتُم بِدَيۡنٍ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗى فَٱكۡتُبُوهُۚ

خرید و فروش به صورت نسیه، یکی از بزرگ‌ترین اسباب گسترش معاملات است؛ زیرا گاهی کسی که توانایی رشد و افزودن در مال را دارد از مال بی‌بهره است و ناگزیر باید به این کار روی بیاورد تا استعداد خویش را در تجارت یا صنعت یا کشاورزی آشکار کند؛ و نیز گاهی مال شخصی ثروتمند، در دستش آسیب می‌بیند و برایش هزینه دارد؛ و اگر این کار را انجام ندهد، نظام مالی‌اش مختل می‌گردد. ابن عاشور: 3/ 98.
پرسش: جواز معامله به نسیه در اسلام چه حکمتی دارد؟

سوره بقره آیات 0 - 282

وَلۡيَكۡتُب بَّيۡنَكُمۡ كَاتِبُۢ بِٱلۡعَدۡلِۚ

نویسنده باید به نوشتن وثیقه‌ها، تعهدات هر یک از طرفین و موردی که در قبال آن وثیقه گرفته شده است آشنا باشد؛ چون در غیر این صورت عدالت حاصل نمی‌شود. سعدی: 118.
پرسش: کاتب معتبر در نوشتن دیون، کیست؟

سوره بقره آیات 0 - 282

فَإِن لَّمۡ يَكُونَا رَجُلَيۡنِ فَرَجُلٞ وَٱمۡرَأَتَانِ مِمَّن تَرۡضَوۡنَ مِنَ ٱلشُّهَدَآءِ

عدالت شرط است؛ یعنی شاهد از گناهان کبیره بپرهیزد و بر گناهان صغیره اصرار نداشته باشد. مُرُوّت شرط است؛ یعنی موارد مربوط به آداب نفس که مشخص می‌شود تارک این آداب، حیای اندکی دارد. این آداب عبارتند از: ظاهر و سیرت و معاشرت و حرفۀ نیکو. پس اگر شخص، یک مورد از این امور را که امثال او اغلب از اظهار آن‌ها حیا می‌کنند، از خودش آشکار کرد، کم‌مروتی او مشخص می‌گردد و شهادتش پذیرفته نمی‌شود. بغوی: 1/ 309.
پرسش: منظور از دو صفت مروت و عدالت چیست؟

سوره بقره آیات 0 - 282

وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۖ وَيُعَلِّمُكُمُ ٱللَّهُۗ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٞ ٢٨٢

الله تعالی وعده داده که هر کس تقوای او را رعایت کند به او علم می‌آموزاند؛ یعنی نوری در قلبش قرار می‌دهد که با این نور، آن‌چه را که بر قلبش القا می‌شود می‌شناسد و گاهی الله از همان ابتدا فرقانی در قلبش قرار می‌دهد؛ یعنی داوری، که با آن میان حق و باطل جدایی می‌اندازد. قرطبی: 4/ 464.
پرسش: بنده چگونه از جانب الله تعالی به علم دست می‌یابد؟

سوره بقره آیات 0 - 282

وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۖ وَيُعَلِّمُكُمُ ٱللَّهُۗ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٞ ٢٨٢

بعد از امر به تقوا، ختم آیاتِ این معاملات با صفت علم، بیشترین مناسبت را دارد؛ - زیرا طرفین معامله حیله‌هایی به کار می‌برند تا هر یک از آنان سهمی برای خودشان جلب کنند- و تشویقی است برای اجرای دستوراتی که به آنان داده است. بقاعی: 1/ 549.
پرسش: چرا بعد از امر به تقوا، آیات این معاملات با صفت علم به پایان رسید؟