قرآن

نتیجه‌ای یافت نشد
نتیجه‌ای یافت نشد
نتیجه‌ای یافت نشد

٥٥ ٥٥
٥٦ ٥٦

٥٧ ٥٧
٥٨ ٥٨
٥٩ ٥٩

ﭿ ٦٠ ٦٠

٦١ ٦١

٦٢ ٦٢

٦٣ ٦٣
٦٤ ٦٤

٦٥ ٦٥

٦٦ ٦٦


٦٧ ٦٧
٦٨ ٦٨

٦٩ ٦٩
ﯿ ٧٠ ٧٠
444
سوره يس آیات 0 - 55

إِنَّ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ ٱلۡيَوۡمَ فِي شُغُلٖ فَٰكِهُونَ ٥٥

آیه بیان می‌دارد قبل از این‌که جهنمیان به سوی جهنم برانگیخته شوند بهشتیان وارد نعمت‌های بهشتی می‌شوند و اهل بهشت در آستان مذکور حاضر نمی‌شوند. ابن عاشور: 23/ 41.
پرسش: یکی از بخشش‌های الله تعالی به بهشتیان این است که در ورود آنان به بهشت شتاب می‌کند. دلالت آیه بر این مطلب را توضیح دهید.

سوره يس آیات 0 - 59

وَٱمۡتَٰزُواْ ٱلۡيَوۡمَ أَيُّهَا ٱلۡمُجۡرِمُونَ ٥٩

مقاتل می‌گوید: امروز از صالحان کناره گیرید... ضحاک می‌گوید: هر کافری یک خانه در جهنم دارد که وارد آن می‌شود و درِ آن خانه با انبوهی آتش بسته می‌شود، بنابراین برای همیشه در آن می‌ماند. بغوی: 3/ 645.
پرسش: روز قیامت مجرمان چگونه از مومنان جدا می‌شوند؟

سوره يس آیات 0 - 60

۞أَلَمۡ أَعۡهَدۡ إِلَيۡكُمۡ يَٰبَنِيٓ ءَادَمَ أَن لَّا تَعۡبُدُواْ ٱلشَّيۡطَٰنَۖ إِنَّهُۥ لَكُمۡ عَدُوّٞ مُّبِينٞ ٦٠

توبیخ و سرزنش از تمام انواع کفر و گناهان مصداق این توبیخ است؛ زیرا تمام آن‌ها طاعت و عبادت شیطان به شمار می‌رود. سعدی: 698.
پرسش: توبیخ مذکور در آیه بر چه امری وارد می‌شود؟

سوره يس آیات 0 - 65

ٱلۡيَوۡمَ نَخۡتِمُ عَلَىٰٓ أَفۡوَٰهِهِمۡ وَتُكَلِّمُنَآ أَيۡدِيهِمۡ وَتَشۡهَدُ أَرۡجُلُهُم بِمَا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ ٦٥

بنابر قولی: دست عمل را انجام می‌دهد و پا در محل انجام عمل حاضر است؛ سخن حاضر در مورد دیگری شهادت به شمار می‌رود اما سخن فاعل علیه خودش اقرار است به سخن یا عملی که از او سر زده است؛ بنابراین، آن‌چه را که از دستان سر می‌زند به قول و آن‌چه را که از پاها صادر می‌شود به شهادت تعبیر کرد. قرطبی: 17/ 476.
پرسش: چرا در مورد دستان واژۀ کلام و در مورد پاها واژۀ شهادت بیان شد؟

سوره يس آیات 0 - 68

وَمَن نُّعَمِّرۡهُ نُنَكِّسۡهُ فِي ٱلۡخَلۡقِۚ

الله تعالی خبر می‌دهد که هر چه عمر انسان طولانی شود به سستی پس از قدرت و ناتوانی بعد از نشاط بازمی‌گردد... منظور این است که دنیا سرای نابودی و جابه‌جایی است نه سرای پایداری و آرمیدن- والله اعلم-. ابن کثیر: 3/ 555.
پرسش: منظور از این خبر که انسان در کهنسالی سرنگون می‌شود چیست؟

سوره يس آیات 0 - 69

وَمَا عَلَّمۡنَٰهُ ٱلشِّعۡرَ وَمَا يَنۢبَغِي لَهُۥٓۚ إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ وَقُرۡءَانٞ مُّبِينٞ ٦٩

ابن قاسم از مالک روایت کرده که وقتی در مورد سرودن شعر از او سوال شد، گفت: زیاد شعر نگو؛ زیرا یکی از عیوبش این است که الله تعالی می‌فرماید: ﴿وَمَا عَلَّمۡنَٰهُ ٱلشِّعۡرَ وَمَا يَنۢبَغِي لَهُۥٓ﴾. قرطبی: 17/ 484.
پرسش: آیا زیاد شعرسرودن، پسندیده است؟ چرا؟

سوره يس آیات 0 - 70

لِّيُنذِرَ مَن كَانَ حَيّٗا وَيَحِقَّ ٱلۡقَوۡلُ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ ٧٠

تا با قرآن بیم دهد ﴿مَن كَانَ حَيّٗا﴾ یعنی مومن است، قلبش زنده است؛ زیرا کافر از این نظر که تدبر و تفکر نمی‌کند مانند مرده است. بغوی: 3/ 649.
پرسش: منظور از زنده و مرده در آیه چیست؟