قرآن
ﮰ
ﱏ
ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ٤٢ ٤٢ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ
ﭧ ﭨ ﭩ ٤٣ ٤٣ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ٤٤ ٤٤ ﭲ
ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ
٤٥ ٤٥ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ
ﮈ ٤٦ ٤٦ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ
ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ
ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ٤٧ ٤٧ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ
ﮩ ٤٨ ٤٨ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ
ﯓ ٤٩ ٤٩ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ
ﯛ ٥٠ ٥٠ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ
ﯦ ٥١ ٥١ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ
ﯳ ﯴ ﯵ ٥٢ ٥٢ ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ
ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ٥٣ ٥٣ ﰂ ﰃ ﰄ
ﰅ ﰆ ﰇ ﰈ ﰉ ﰊ ﰋ ﰌ ٥٤ ٥٤
وَءَايَةٞ لَّهُمۡ أَنَّا حَمَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُمۡ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ ٤١
فرزندان به سبب ناتوانی از سفر بیان شدند، بنابراین نعمت در مورد آنان اهمیت بیشتری دارد. ابن عطیه: 4/ 455.
پرسش: چرا واژۀ ذریه (فرزندان) در آیه بیان شد؟
مَا يَنظُرُونَ إِلَّا صَيۡحَةٗ وَٰحِدَةٗ تَأۡخُذُهُمۡ وَهُمۡ يَخِصِّمُونَ ٤٩
﴿وَهُمۡ يَخِصِّمُونَ﴾ یعنی: از آن غافل بودند، در حالی که با یکدیگر جدال و مشاجره میکردند بر دلشان خطور نکرد، اما اغلب در وقت غفلت واقع میشود. سعدی: 697.
پرسش: چرا عذاب وقتی نازل شد که آنان با یکدیگر دشمنی میکردند؟
مَا يَنظُرُونَ إِلَّا صَيۡحَةٗ وَٰحِدَةٗ تَأۡخُذُهُمۡ وَهُمۡ يَخِصِّمُونَ ٤٩
یعنی: در مورد امر دنیایی خرید و فروش با یکدیگر نزاع میکردند و در مجالس بازارها با یکدیگر سخن میگفتند. بغوی: 3/ 643.
پرسش: حالِ غفلت بندگانی را که قیامت در میان آنان برپا میشود توضیح دهید.
فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ تَوۡصِيَةٗ وَلَآ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِمۡ يَرۡجِعُونَ ٥٠
خانواده به این دلیل به صورت خاص بیان شد که سخنگفتن با آنان در این وقت، برای انسان مهمتر و مؤکدتر از سخنگفتن با بیگانگان است. ابن عطیه: 4/ 457.
پرسش: چرا در این آیه فقط خانواده بیان شد؟
قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَا مَنۢ بَعَثَنَا مِن مَّرۡقَدِنَاۜ هَٰذَا مَا وَعَدَ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَصَدَقَ ٱلۡمُرۡسَلُونَ ٥٢
بنابر قولی: وقتی کافران از یکدیگر بپرسند: ﴿مَنۢ بَعَثَنَا مِن مَّرۡقَدِنَا﴾ به سبب اینکه اخبار رسولان را با چشم دیدهاند آنان را تصدیق میکنند، سپس میگویند: ﴿هَٰذَا مَا وَعَدَ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَصَدَقَ ٱلۡمُرۡسَلُونَ﴾ ولی ما آن را تکذیب کردیم. زمانی که اقرار هیچ سودی به آنان نمیرساند اقرار میکنند. قرطبی: 17/ 465.
پرسش: چه زمانی پشیمانی کافران بر عدم ایمان و توبه آشکار میشود؟
قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَا مَنۢ بَعَثَنَا مِن مَّرۡقَدِنَاۜ
منظور آنان قبرهایشان است که در دنیا اعتقاد داشتند از آنها برانگیخته نمیشوند، اما وقتی آنچه را تکذیب میکردند در محشر ببینند میگویند: ﴿قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَا مَنۢ بَعَثَنَا مِن مَّرۡقَدِنَا﴾. این سخن، عذاب آنان در قبر را نفی نمیکند؛ زیرا عذاب قبر در برابر عذابی که پس از آن میبینند از نظر سختی مانند خواب است. ابن کثیر: 3/ 552.
پرسش: آیا این سخن مشرکان با عذاب قبر منافات دارد که میگویند: ﴿يَٰوَيۡلَنَا مَنۢ بَعَثَنَا مِن مَّرۡقَدِنَا﴾؟
هَٰذَا مَا وَعَدَ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَصَدَقَ ٱلۡمُرۡسَلُونَ ٥٢
بیان نام رحمان در اینجا فقط برای بیان وعدۀ الله نیست، بلکه خبر میدهد از اینکه در آن روز بزرگ، مواردی از رحمت الله خواهند دید که به گمان هیچکس نمیرسد و هیچکس نمیتواند آن را برشمارَد؛ چنانکه میفرماید: ﴿ٱلۡمُلۡكُ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡحَقُّ لِلرَّحۡمَٰنِ﴾ [الفرقان: 26] و ﴿وَخَشَعَتِ ٱلۡأَصۡوَاتُ لِلرَّحۡمَٰنِ﴾ [طه: 108] و مانند این موارد که نام رحمان در آنها بیان میشود. سعدی: 697.
پرسش: چرا در اینجا از میان نامهای نیکوی الله نام ﴿ٱلرَّحۡمَٰنُ﴾ انتخاب شد؟