قرآن

یعنی: مالک هیچ‌چیز، نه کوچک و نه بزرگ، نیستند، حتی پوست نازک روی هستۀ خرما که کوچکترین چیز است، پس چگونه خوانده می‌شوند در حالی که مالک ذره‌ای از ملک آسمان‌ها و زمین نیستند؟! سعدی: 686.
پرسش: انسان از دانستن این امر که آن‌چه به جای الله خوانده می‌شود مالک هیچ‌چیز نیست، چه فایده‌ای کسب می‌کند؟

الله تعالی پس از این‌که حالِ نمادها (بت‌ها) را در دنیا به این نحو آشکار کرد که هیچ نفعی نمی‌رسانند... حال‌شان در آخرت را این‌گونه آشکار ساخت که الله تعالی نمادها (بت‌ها) را به سخن می‌آورد و آن‌ها از شرک مشرکان بیزاری می‌جویند؛ یعنی اعلام بیزاری می‌کنند از این‌که به این کار دعوت داده باشند یا به آن راضی شده باشند. ابن عاشور: 22/ 283.
پرسش: الله تعالی بطلان عبادت نمادها (بت‌ها) در دنیا و آخرت را چگونه آشکار کرد؟

به اندازۀ کافی دلیل و اندرز ارائه شد... اما قوم، ذره‌ای از گمراهی دست نکشیدند، بلکه چه بسا این احساس در جان بزرگان‌شان افتاد که خود را بزرگ دیدند و مغرور شدند به این‌که از آنان خواسته می‌شود به گروه مسلمانان بپیوندند؛ تا این‌که غرور باعث شد راحت‌تر فریب نیرنگ‌های شیطان را بخورند و به کفرشان چنگ بزنند؛ بنابراین کاملاً مناسب بود الله هشدار دهد که از آنان بی‌نیاز است و دینش با امثال آنان عزت نمی‌یابد و این‌که آنان رو به فنا هستند و مردمی را می‌آورد که اسلام را به دست آن‌ها عزت می‌بخشد. ابن عاشور: 22/ 285.
پرسش: توصیف تمام مردم به فقر، چه حکمتی دارد؟

الله تعالی تمام مردم را مورد خطاب قرار می‌دهد و آنان را از وضعیت و صفت‌شان باخبر می‌سازد و این‌که از تمام جهات فقیر و نیازمند الله هستند:
- فقیر در ایجادشان؛ یعنی اگر الله آنان را به وجود نیاورده بود ایجاد نمی‌شدند.
- فقیر در آمادگی بر نیروها و اعضا و جوارح که اگر الله آنان را بر این موارد مهیّا نکرده بود آمادۀ انجام هیچ کاری نبودند.
- فقیر در امداد با خوراکی‌ها و روزی‌ها و نعمت‌های آشکار و نهان؛ که اگر فضل و احسان الله و آسان‌گردانیدن کارها توسط او نبود هیچ روزی و نعمتی برای‌شان حاصل نمی‌شد.
- فقیر در دفع عذاب و سختی و غم و اندوه؛ که اگر الله این امور را از مردم دفع نمی‌کرد و رنج و سختی و اندوه‌شان را برطرف نمی‌ساخت امور ناگوار و سخت همیشه گریبانگیر آنان بود. سعدی: 687.
پرسش: آیا نیاز مردم به الله فقط جنبۀ مالی دارد؟ چند نمونه از امور مورد نیاز مردم به پروردگارشان را بیان کنید.

الله وقتی نیازمندی مردم به سوی خود و بی‌نیازی خود از مردم را بیان کرد و از آن‌جا که هیچ ثروتمندی به دیگران فایده نمی‌رساند مگر این‌که ﴿ٱلۡغَنِيّ﴾ و بخشنده و سخاوتگر باشد... صفت ﴿ٱلۡحَمِيد﴾ را آورد تا دلالت کند بر این‌که الله ذات ثروتمند و بی‌نیازی است که مخلوقاتش از ثروت او نفع می‌برند و به آنان بخشش و احسان می‌کند. قرطبی: 17/ 366.
پرسش: چرا در این آیه صفت ﴿ٱلۡغَنِيّ﴾ و ﴿ٱلۡحَمِيد﴾ در کنار یکدیگر قرار گرفتند؟

ابن عباس ب می‌گوید: پدر و مادر با فرزندش دیدار می‌کند و می‌گوید: ای فرزندم بخشی از گناهانم را به دوش بگیر، فرزند می‌گوید: نمی‌توانم، بار گناهان خودم برایم کافی است. بغوی: 3/ 621.
پرسش: روز قیامت چه کسی گناهان انسان را به دوش می‌کشد؟

یعنی: انذار فقط به کسانی فایده می‌رساند که از پروردگارشان می‌ترسند، نه به این معنی که فقط آنان انذار داده می‌شوند. ابن جزی: 2/ 215.
پرسش: آیا آیه دلالت دارد بر این‌که رسولان و دعوتگران فقط کسانی را که از الله می‌ترسند انذار می‌دهند؟ توضیح دهید.