قرآن
ﮭ
ﱍ
ﭚ ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ٧ ٧
ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ
٨ ٨ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ
ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ
ﮁ ﮂ ﮃ ٩ ٩ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ
ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ
ﮒ ﮓ ﮔ ١٠ ١٠ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ
ﮚ ﮛ ١١ ١١ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ
ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ١٢ ١٢ ﮫ ﮬ ﮭ
ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ
ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ
ﯥ ﯦ ١٣ ١٣ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ
ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ١٤ ١٤ ﯷ ﯸ ﯹ
ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ ﰃ ﰄ ١٥ ١٥
وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِنَ ٱلنَّبِيِّۧنَ مِيثَٰقَهُمۡ وَمِنكَ وَمِن نُّوحٖ وَإِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَى ٱبۡنِ مَرۡيَمَۖ وَأَخَذۡنَا مِنۡهُم مِّيثَٰقًا غَلِيظٗا ٧
این پنج نفر- گر چه در گروه پیامبران قرار دارند- اما برای بیان برتری آنان، به صورت خاص بیان شدند. بنابر قولی: به این دلیل جداگانه بیان شدند که صاحب شریعت و کتاب و رسولان و پیشوایان اولوالعزم امتها هستند. قرطبی: 17/ 68.
پرسش: چرا فقط رسولان مذکور در اینجا بیان شدند؟
وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِنَ ٱلنَّبِيِّۧنَ مِيثَٰقَهُمۡ وَمِنكَ وَمِن نُّوحٖ وَإِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَى ٱبۡنِ مَرۡيَمَۖ وَأَخَذۡنَا مِنۡهُم مِّيثَٰقًا غَلِيظٗا ٧ لِّيَسۡـَٔلَ ٱلصَّٰدِقِينَ عَن صِدۡقِهِمۡۚ وَأَعَدَّ لِلۡكَٰفِرِينَ عَذَابًا أَلِيمٗا ٨
الله تعالی خبر میدهد که از پیامبران میثاق و پیمان سنگین و موکّدی بر برپایی دین الله و جهاد در راه او تعالی گرفته است... و از پیامبران و پیروانشان در مورد این پیمان غلیظ خواهد پرسید که آیا به آن وفا کردهاند تا بهشتهای پرنعمت را به آنان پاداش دهد؟! یا اینکه کفر ورزیدهاند تا عذاب دردناک را به آنان بچشاند؟! سعدی: 659.
پرسش: آیا فقط از پیامبران و رسولان در مورد میثاق غلیظ سوال میشود؟
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَةَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ إِذۡ جَآءَتۡكُمۡ جُنُودٞ فَأَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ رِيحٗا وَجُنُودٗا لَّمۡ تَرَوۡهَاۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرًا ٩
این باد، یکی از معجزات پیامبر ج بود؛ زیرا او و مسلمانان که نزدیک آن قرار داشتند و میان آنان با این باد فقط پهنای خندق فاصله بود، نجات یافتند و هیچ آسیبی ندیدند. قرطبی: 16/ 90.
پرسش: وجه اعجاز فرستادن باد در غزوۀ احزاب را بیان کنید.
وَإِذۡ زَاغَتِ ٱلۡأَبۡصَٰرُ وَبَلَغَتِ ٱلۡقُلُوبُ ٱلۡحَنَاجِرَ
﴿وَإِذۡ زَاغَتِ ٱلۡأَبۡصَٰرُ﴾: چشمها بر اثر ترس، بازگشت و خیره شد. بنابر قولی: از همهچیز بازگشت و فقط به دشمن مینگریست. ﴿وَبَلَغَتِ ٱلۡقُلُوبُ ٱلۡحَنَاجِرَ﴾: و جانها بر اثر وحشت از جا کنده شد و به حلقوم رسید. بغوی: 3/ 544.
پرسش: صفات مومنان در غزوۀ احزاب بر چه امری دلالت دارند؟
إِذۡ جَآءُوكُم مِّن فَوۡقِكُمۡ وَمِنۡ أَسۡفَلَ مِنكُمۡ وَإِذۡ زَاغَتِ ٱلۡأَبۡصَٰرُ وَبَلَغَتِ ٱلۡقُلُوبُ ٱلۡحَنَاجِرَ وَتَظُنُّونَ بِٱللَّهِ ٱلظُّنُونَا۠ ١٠
﴿وَتَظُنُّونَ بِٱللَّهِ ٱلظُّنُونَا۠﴾: گمان میکردید که کافران بر شما پیروز میشوند، در حالی که الله پیروزی بر آنان را به شما وعده داده بود؛ اما منافقان گمان بد بردند و بر این امر تصریح کردند. گویا اندیشهای که هیچ انسانی نمیتواند آن را از ذهن خودش دفع کند برای بعضی از مومنان ایجاد شد، اما در ادامه بینا شدند و به وعدۀ الله تعالی اطمینان یافتند. ابن جزی: 2/ 183.
پرسش: چه تفاوتی میان گمان مومنان و گمان منافقان وجود دارد؟
وَإِذۡ يَقُولُ ٱلۡمُنَٰفِقُونَ وَٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ مَّا وَعَدَنَا ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥٓ إِلَّا غُرُورٗا ١٢
ظاهر عطف این است که این بیماردلان، منافق نبودند. بنابر قولی: گروهی بودند که منافقان با القای شبهه، آنان را به سوی خود جلب کرده بودند. بنابر قولی دیگر: به سبب نزدیکی عهدشان به اسلام، اعتقادی ضعیف داشتند. آلوسی: 11/ 156.
پرسش: منافقان چه کسانی را در شبهات نگاه داشتند؟
وَإِذۡ قَالَت طَّآئِفَةٞ مِّنۡهُمۡ يَٰٓأَهۡلَ يَثۡرِبَ لَا مُقَامَ لَكُمۡ فَٱرۡجِعُواْۚ وَيَسۡتَـٔۡذِنُ فَرِيقٞ مِّنۡهُمُ ٱلنَّبِيَّ يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنَا عَوۡرَةٞ وَمَا هِيَ بِعَوۡرَةٍۖ إِن يُرِيدُونَ إِلَّا فِرَارٗا ١٣
﴿طَّآئِفَةٞ مِّنۡهُم﴾ یعنی: گروه بزرگی از مُردهدلان و بیماردلان گِرد هم میچرخند. ﴿يَٰٓأَهۡلَ يَثۡرِبَ﴾ به جای نامهای نیکوی مدینه و طیبه که پیامبر بر این شهر گذاشته بود، نام قدیمی شهر را - با وجود اینکه به سبب اشتقاق از ثرب که به معنای سرزنش و نکوهش است، بار معناییِ ناپسندی به همراه دارد- به کار بردند تا رویگردانیِ خویش از اسلام را اظهار کنند. بقاعی: 15/ 306.
پرسش: چرا منافقان از بیان نامی که پیامبر ج بر شهر گذاشته بود خودداری کردند و از نام قدیمِ مدینه استفاده کردند؟