قرآن
ﮪ
ﱍ
ﭝ ﭞ ﭟ ٤٢ ٤٢ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ
ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ٤٣ ٤٣ ﭳ
ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ٤٤ ٤٤
ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ
ﮉ ٤٥ ٤٥ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ
ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ
ﮛ ٤٦ ٤٦ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ
ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ
ﮯ ٤٧ ٤٧ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ
ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ
ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ
٤٨ ٤٨ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ
٤٩ ٤٩ ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ ﰃ ﰄ ﰅ
ﰆ ﰇ ﰈ ﰉ ﰊ ﰋ ﰌ ﰍ ﰎ ﰏ ٥٠ ٥٠
قُلۡ سِيرُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ
فرمان گردش در زمین هم گردش بدن و هم گردش قلب را برای دقت و تفکر به عواقب گذشتگان را شامل میشود. سعدی: 643.
پرسش: آیا گردش در زمین برای تفکر، منحصر در سفر است؟
فَٱنظُرُواْ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلُۚ كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّشۡرِكِينَ ٤٢
پس برحذر باشید از اینکه کار آنان را انجام دهید و دنبالهروی آنان باشید؛ زیرا عدالت و حکمت الله در تمام زمانها و مکانها جاری است. سعدی: 643.
پرسش: انسان از تفکر به عاقبت گذشتگان چه فایدهای میبرد؟
قُلۡ سِيرُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَٱنظُرُواْ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلُۚ كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّشۡرِكِينَ ٤٢
عبارت ﴿كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّشۡرِكِينَ﴾ بر این امر دلالت دارد که فقط شرک سبب نابودی همگی آنان نبود، بلکه سبب هلاکت اکثر آنان بود و افراد کمتری از آنان بر اثر گناهان دیگر به هلاکت رسیدند. نیز میتواند بر این امر دلالت کند که عاقبتِ بدشان به سبب آشکار شدن و غلبۀ شرک در میان آنان بود که در این صورت، بیانگر این تهدید است که شرک فتنۀ بزرگی است و عذاب آن به ستمکاران اختصاص ندارد. آلوسی: 11/ 49.
پرسش: اسباب نابودی امتها چیست؟ بزرگترین آنها کدام است؟
إِنَّهُۥ لَا يُحِبُّ ٱلۡكَٰفِرِينَ ٤٥
با وجود اینکه کافران را دوست ندارد اما در مورد آنان عادل است و بر آنان ستم نمیکند. ابن کثیر: 3/ 420.
پرسش: آیا عدم محبت، ستم را روا میگرداند؟
وَمِنۡ ءَايَٰتِهِۦٓ أَن يُرۡسِلَ ٱلرِّيَاحَ مُبَشِّرَٰتٖ وَلِيُذِيقَكُم مِّن رَّحۡمَتِهِۦ
از رحمت خود بارانی بر شما میفرستد که سرزمینها و بندگان با آن زنده میشوند، و با چشیدن (بهرهمندی) از رحمتش، میدانید که رحمت الله تعالی بندگان را نجات میدهد و روزیشان را جلب میکند؛ بنابراین بر انجام بیشتر اعمال صالح بكوشید که درِ گنجینههای رحمت را به روی شما میگشاید. سعدی: 643.
پرسش: انسان مسلمان هنگام چشیدن رحمت الله سبحانه و تعالی چگونه اثر میپذیرد؟
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ رُسُلًا إِلَىٰ قَوۡمِهِمۡ فَجَآءُوهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَٱنتَقَمۡنَا مِنَ ٱلَّذِينَ أَجۡرَمُواْۖ وَكَانَ حَقًّا عَلَيۡنَا نَصۡرُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٤٧
﴿وَكَانَ حَقًّا عَلَيۡنَا نَصۡرُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴾ و نجاتدادن آنان از عذاب. آیه بشارتی است برای پیامبر ج بر دستیابی به عاقبتِ نیکو و پیروزی بر دشمنان. حسن میگوید: الله آنان را همراه رسولان از عذاب امتها نجات داد. بغوی: 3/ 500.
پرسش: بر اساس آیه به این سوال پاسخ دهید که آیا برای مومن جایز است به سبب تسلط پیروان باطل در زمانی طولانی، نومید شود؟
وَإِن كَانُواْ مِن قَبۡلِ أَن يُنَزَّلَ عَلَيۡهِم مِّن قَبۡلِهِۦ لَمُبۡلِسِينَ ٤٩ فَٱنظُرۡ إِلَىٰٓ ءَاثَٰرِ رَحۡمَتِ ٱللَّهِ كَيۡفَ يُحۡيِ ٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ مَوۡتِهَآۚ إِنَّ ذَٰلِكَ لَمُحۡيِ ٱلۡمَوۡتَىٰۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ ٥٠
عبارت ﴿مِّن قَبۡلِهِۦ﴾ برای تاکید تکرار شد و به این هدف که بازگشت سریع دلهای مردم از نومیدی به بشارت و شادمانی را برساند. ابن جزی: 2/ 170.
پرسش: چرا با اینکه عبارت (من قبل) در آیه آمد، بار دیگر (من قبله) در همان آیه تکرار شد؟