قرآن
ﮦ
ﱋ
ﭝ ﭞ ٢٠٨ ٢٠٨ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ٢٠٩ ٢٠٩ ﭥ ﭦ ﭧ
ﭨ ٢١٠ ٢١٠ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ٢١١ ٢١١ ﭰ ﭱ
ﭲ ﭳ ٢١٢ ٢١٢ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ
ﭼ ﭽ ٢١٣ ٢١٣ ﭿ ﮀ ﮁ ٢١٤ ٢١٤ ﮃ
ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ ٢١٥ ٢١٥ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ
ﮎ ﮏ ﮐ ٢١٦ ٢١٦ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ٢١٧ ٢١٧ ﮗ
ﮘ ﮙ ﮚ ٢١٨ ٢١٨ ﮜ ﮝ ﮞ ٢١٩ ٢١٩ ﮠ ﮡ ﮢ
ﮣ ٢٢٠ ٢٢٠ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ٢٢١ ٢٢١ ﮬ ﮭ
ﮮ ﮯ ﮰ ٢٢٢ ٢٢٢ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ٢٢٣ ٢٢٣
ﯘ ﯙ ﯚ ٢٢٤ ٢٢٤ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ
ﯢ ٢٢٥ ٢٢٥ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ٢٢٦ ٢٢٦ ﯪ ﯫ
ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ
ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ٢٢٧ ٢٢٧
ﮧ
مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يُمَتَّعُونَ ٢٠٧
الله تعالی میفرماید: سپس عذابی که به سبب کفرشان به آیات ما و تکذیب پیامبرانمان، با آن تهدید میشدند، آنان را فرا گرفت. ﴿مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم﴾: تاخیری که در اجلشان به وجود آوردیم و متاع و رفاهی که در زندگی دنیا به آنان دادیم، هیچ تاثیر و فایدهای نداشت و نتوانست چیزی را از آنان دور کند؛ زیرا توبه نکردند. آیا این رفاه و نعمتی که به آنان دادیم، چیزی جز فساد و تباهی برایشان داشت؟! آیا نفعی به آنان رساند؟! بلکه به ضررشان بود که بر گناهانشان افزودند و جرایمی مرتکب شدند که اگر در رفاه و نعمت نمیبودند، هرگز آنها را انجام نمیدادند. طبری: 19/ 402.
پرسش: بیان کنید که چگونه عمر طولانی در صورتی که بدون عمل صالح باشد، مایۀ هلاکت و عذاب است؟
فَلَا تَدۡعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُعَذَّبِينَ ٢١٣
در این آیه، پیامبر ج مورد خطاب قرار گرفت، هر چند محال بود که او دچار شرک شود؛ چون الله میخواست به افزایش اخلاص تشویق کند؛ یعنی کنایه از این است که: «در توحید آنقدر مخلص باش که هیچچیز غیر او تعالی را نبینی.» همچنین گوشزد و پندی برای سایر مکلفان است، به اینکه شرک آن قدر زشت و بد است که حتی فردی که هرگز دچار آن نمیشود، از این عمل زشت منع میگردد، پس چه رسد به دیگران! آلوسی: 10/ 131.
پرسش: چرا در آیه فوق، به پیامبر ج گفته شد شرک نورز، با وجود اینکه او هرگز مرتکب چنین کاری نمیشد؟
وَأَنذِرۡ عَشِيرَتَكَ ٱلۡأَقۡرَبِينَ ٢١٤
این عبارت، منافاتی با اینکه پیامبر تمامی مردم را هشدار دهد ندارد؛ چنانکه انسان به نیکی امر شود و سپس به وی گفته شود: «به خویشاوندانت نیکی کن.» بنابراین بیانگر تاکید و تقویت موضوع مذکور است. سعدی: 599.
پرسش: آیا از آیه چنین برداشت میشود که دعوت پیامبر ج مخصوص و منحصر به قومش بوده است؟
وَٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٢١٥ فَإِنۡ عَصَوۡكَ فَقُلۡ إِنِّي بَرِيٓءٞ مِّمَّا تَعۡمَلُونَ ٢١٦
﴿فَإِنۡ عَصَوۡكَ﴾... این عبارت برای دفع گمان کسی است که تصور میکند عبارت ﴿وَٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴾، میطلبد که تا وقتی آنان مؤمن هستند، پیامبر از تمامی اعمالشان راضی است؛ از اینرو این مطلب را رد کرد. سعدی: 599.
پرسش: چرا جمله ﴿فَإِنۡ عَصَوۡكَ﴾ پس از عبارت ﴿وَٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴾ بیان شد؟
وَتَقَلُّبَكَ فِي ٱلسَّٰجِدِينَ ٢١٩
یعنی نمازت را که با نمازگزاران ادا میکنی، میبیند؛ به نماز جماعت اشاره دارد. ابن جزی: 2/ 124.
پرسش: نحوۀ دلالت آیه بر وجوب نماز جماعت را بیان کنید؟
يُلۡقُونَ ٱلسَّمۡعَ وَأَكۡثَرُهُمۡ كَٰذِبُونَ ٢٢٣
﴿يُلۡقُونَ﴾: آنچه را که میشنوند، القا میکنند. بنابراین احتمال دارد ضمیر به شیاطین بازگردد؛ چون آنها سخن را به کاهنان میرسانند، یا اینکه ضمیر مربوط به کاهنان باشد؛ زیرا آنان سخن را به مردم میرسانند. ﴿وَأَكۡثَرُهُمۡ كَٰذِبُونَ﴾: یعنی بیشتر شیاطین دروغگویند، یا بیشتر کاهنان؛ چون در آنچه از شیاطین خبر میدهند، دروغ میگویند. ابن جزی: 2/ 125.
پرسش: دروغ کاهنان و جادوگران از کجا سرچشمه میگیرد؟
أَلَمۡ تَرَ أَنَّهُمۡ فِي كُلِّ وَادٖ يَهِيمُونَ ٢٢٥
میفرماید: آنها به هر کار بیهودهای مشغول میشوند و از راه حقیقت پیروی نمیکنند؛ زیرا کسی که از حق پیروی کند و بداند آنچه میگوید به حسابش نوشته میشود، ثابتقدم میماند و سرگردان و حیران نمیشود که به سخنانش اهمیتی ندهد. قرطبی: 16/ 95.
پرسش: نظر تو درباره کسی که با هر فرد تبهکاری همراه میشود و هر چه میخواهد بر زبان میآورد و از حقیقت پیروی نمیکند، چیست؟