قرآن
ﮟ
ﱈ
ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ٥٣ ٥٣ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ
ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ٥٤ ٥٤ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ
ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ ٥٥ ٥٥ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ
ﭾ ﭿ ﮀ ٥٦ ٥٦ ﮂ ﮃ ﮄ ٥٧ ٥٧ ﮆ ﮇ ﮈ
ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ
ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ
ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ٥٨ ٥٨ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ
ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ
٥٩ ٥٩ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ
ﯞ ﯟ ﯠ ٦٠ ٦٠ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ
ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ٦١ ٦١ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ
ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ ٦٢ ٦٢ ﯼ ﯽ ﯾ
ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ ﰃ ﰄ ٦٣ ٦٣ ﰆ ﰇ ﰈ ﰉ ﰊ ﰋ ﰌ
ﰍ ﰎ ﰏ ﰐ ﰑ ﰒ ﰓ ﰔ ﰕ ﰖ ﰗ ﰘ ﰙ ٦٤ ٦٤
وَٱذۡكُرۡ فِي ٱلۡكِتَٰبِ إِسۡمَٰعِيلَۚ إِنَّهُۥ كَانَ صَادِقَ ٱلۡوَعۡدِ وَكَانَ رَسُولٗا نَّبِيّٗا ٥٤
مجاهد میگوید: به تمام وعدههایش عمل کرده است. مقاتل میگوید: اسماعیل ÷ به شخصی وعده داد که تا زمان بازگشت او، در جایی که هست بماند. اسماعیل ÷ سه روز در میعادگاه ایستاد تا اینکه آن شخص نزد او بازگشت. بغوی: 3/ 91.
پرسش: پیامبران چه ارزشی برای وفای به عهد قائل بودند؟
وَٱذۡكُرۡ فِي ٱلۡكِتَٰبِ إِسۡمَٰعِيلَۚ إِنَّهُۥ كَانَ صَادِقَ ٱلۡوَعۡدِ وَكَانَ رَسُولٗا نَّبِيّٗا ٥٤ وَكَانَ يَأۡمُرُ أَهۡلَهُۥ بِٱلصَّلَوٰةِ وَٱلزَّكَوٰةِ
هم خودش و هم دیگران را کامل کرد، بهخصوص نزدیکترین افرادش که خانوادۀ او و نسبت به دیگران سزاوارتر به دعوتش بودند. سعدی: 496.
پرسش: چرا در اینجا فقط اهل (خانواده) بیان شده است؟
إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتُ ٱلرَّحۡمَٰنِ خَرُّواْۤ سُجَّدٗاۤ وَبُكِيّٗا۩ ٥٨
اضافهشدن آیات به نام نیکوی (رحمان) دلالت دارد بر اینکه آیات الله یکی از مظاهر رحمت و احسان او تعالی به بندگانش است؛ زیرا آنان را به وسیله آیات به سوی حق هدایت کرد، از کوری بینا نمود، از گمراهی نجات داد و از جهالت به دانایی درآورد. سعدی: 496.
پرسش: افزودهشدن آیات به نام نیکوی الله (رحمان) چه نکتهای در بر دارد؟
فَخَلَفَ مِنۢ بَعۡدِهِمۡ خَلۡفٌ أَضَاعُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَٱتَّبَعُواْ ٱلشَّهَوَٰتِۖ فَسَوۡفَ يَلۡقَوۡنَ غَيًّا ٥٩
وقتی در مورد معنای اضاعۀ نماز از ابن مسعود س سوال شد گفت: یعنی به تأخیرانداختن آن تا اینکه وقتش خارج شود. گفتند: ما گمان میکردیم که به معنای ترک نماز است، گفت: اگر نماز را ترک میکردند قطعاً کافر بودند. ابن تیمیه: 4/ 285.
پرسش: به تأخیرانداختن ادای نماز از وقتش چه خطری به همراه دارد؟
فَخَلَفَ مِنۢ بَعۡدِهِمۡ خَلۡفٌ أَضَاعُواْ ٱلصَّلَوٰةَ
از آنجا که نماز را تباه کردند، سایر واجبات را به طریق اولی تباه کردهاند؛ زیرا نماز اساس و ستون دین و بهترین عمل بندگان است. ابن کثیر: 3/ 125.
پرسش: بیان نماز به صورت ویژه در آیه به امر مهمی هشدار میدهد. این امر مهم چیست؟
جَنَّٰتِ عَدۡنٍ ٱلَّتِي وَعَدَ ٱلرَّحۡمَٰنُ عِبَادَهُۥ بِٱلۡغَيۡبِۚ
الله تعالی جنات را به نام نیکویش (رحمان) اضافه کرد؛ چون رحمت و احسانی در آنها وجود دارد که هیچ چشمی ندیده و هیچ گوشی نشنیده و بر قلبِ هیچ انسانی خطور نکرده است. بهعلاوه این اضافهشدن، به استمرار شادی و سُرور در بهشت و بقای آن به سبب بقای رحمت الله که بهشت بر اثر و به موجب آن است دلالت دارد. سعدی: 497.
پرسش: بیان جنات در کنار نام نیکوی (رحمان) در آیه چه نکتهای در بر دارد؟
وَلَهُمۡ رِزۡقُهُمۡ فِيهَا بُكۡرَةٗ وَعَشِيّٗا ٦٢
﴿بُكۡرَةٗ وَعَشِيّٗا﴾ یعنی: به اندازۀ این دو وقت؛ زیرا هیچ بامداد و شامگاهی در آنجا وجود ندارد... علما گفتهاند: شب و روز در بهشت نیست؛ بلکه بهشتیان همیشه در نور قرار دارند. قرطبی: 13/ 479.
پرسش: منظور از اینکه روزی بهشتیان صبح و شام آماده است چیست؟ آیا روز و شب در بهشت وجود دارد؟