قرآن
ﮞ
ﱇ
ﭚ ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ
١٦ ١٦ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ
ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ
ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ
ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ١٧ ١٧ ﮌ ﮍ
ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ
ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ
ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ١٨ ١٨ ﮦ ﮧ
ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ
ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ
ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ
ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ
ﯮ ﯯ ١٩ ١٩ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ
ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ٢٠ ٢٠
وَإِذِ ٱعۡتَزَلۡتُمُوهُمۡ وَمَا يَعۡبُدُونَ إِلَّا ٱللَّهَ
گفته شده: وقتی این جوانان پادشاهشان را به ایمان به الله دعوت دادند آنان را از این کار بازداشت و تهدید کرد... به آنان مهلت داد تا بیندیشند شاید از دینشان بازگردند... در طول این مدت برای نجات دینشان از فتنه فرار کردند... کنارهگیری از مردم در چنین حالتی جایز است نه در حالات دیگر که سبب ترک نمازهای جماعت و جمعه میشود. ابن کثیر: 3/ 73.
پرسش: مسلمان در چه صورتی میتواند از مردم کناره گیرد و به خاطر دینش فرار کند؟
وَتَرَى ٱلشَّمۡسَ إِذَا طَلَعَت تَّزَٰوَرُ عَن كَهۡفِهِمۡ ذَاتَ ٱلۡيَمِينِ وَإِذَا غَرَبَت تَّقۡرِضُهُمۡ ذَاتَ ٱلشِّمَالِ وَهُمۡ فِي فَجۡوَةٖ مِّنۡهُۚ ذَٰلِكَ مِنۡ ءَايَٰتِ ٱللَّهِۗ
یعنی: نور خورشید نه هنگام طلوع و نه هنگام غروب به آنان نمیرسید تا گرمایش آنان را نسوزاند؛ از این رو گفته شده این امر، نوعی کرامت و کاری خارقالعاده برای آنان بود. ابن جزی: 1/ 504.
پرسش: الله تعالی چگونه از اصحاب کهف محافظت کرد؟
مَن يَهۡدِ ٱللَّهُ فَهُوَ ٱلۡمُهۡتَدِۖ
یعنی: هیچ راهی برای رسیدن به هدایت جز از جانب الله وجود ندارد؛ زیرا او تعالی هدایتگر است و به سوی مصالح دنیا و آخرت راهنمایی میکند. سعدی: 472.
پرسش: هدایت را از چه کسی میخواهیم؟
وَنُقَلِّبُهُمۡ ذَاتَ ٱلۡيَمِينِ وَذَاتَ ٱلشِّمَالِۖ
این کار نیز برای محافظت بدنهایشان صورت گرفت؛ زیرا زمین اجسامی را که متصل به آن باشد میخورد. قضا و قدر الله بر این بود که آنان را تا این اندازه به پهلوی راست و چپ جابهجا کند که زمین بدنهایشان را فاسد نکند. الله بدون انجام این کار نیز میتوانست آنان را حفظ کند اما او تعالی حکیم نیز هست و میخواهد سنت او در هستی جاری بماند و ارتباط میان اسباب و مسببات برقرار باشد. سعدی: 472.
پرسش: الله تعالی میتوانست اصحاب کهف را بدون اینکه آنان را پهلو به پهلو کند در برابر زمین حفظ کند؛ پس چرا این کار را انجام داد؟
وَكَلۡبُهُم بَٰسِطٞ ذِرَاعَيۡهِ بِٱلۡوَصِيدِۚ
ابن عطیه میگوید: گفتم: حال که سگی به سبب همنشینی و همراهی با صالحان و اولیا به این درجۀ بالا رسیده که الله تعالی در کتاب خویش از او یاد میکند، پس در مورد مومنان موحدی که با اولیا و صالحان معاشرت میکنند و آنان را دوست دارند چه گمانی داری. قرطبی: 13/ 232.
پرسش: از ذکر سگ در این قصه چه نکتهای میآموزیم؟
قَالُواْ رَبُّكُمۡ أَعۡلَمُ بِمَا لَبِثۡتُمۡ
کسی که علم بر او مشتبه شده، ادب تقاضا میکند که آن را به عالم بازگرداند و از حد خویش فراتر نرود. سعدی: 473.
پرسش: اگر در مورد امری که نمیدانی از تو سوال شد، ادب شرعی چه موضعی را اقتضا میکند؟
فَلۡيَنظُرۡ أَيُّهَآ أَزۡكَىٰ طَعَامٗا فَلۡيَأۡتِكُم بِرِزۡقٖ مِّنۡهُ
آیه جواز خوردن غذاهای پاکیزه و لذیذ را میرساند به شرط اینکه به حد اسراف نهیشده نرسد، بهخصوص زمانی که فقط چنین غذایی برای انسان سازگار باشد. سعدی: 473.
پرسش: آیا انسان مأمور است که از خوراکیهای پاکیزه دوری کند؟