قرآن
ﮚ
ﱅ
ﭛ ﭜ ﭝ ٢٥ ٢٥ ﭟ ﭠ ﭡ
ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ
ﭫ ٢٦ ٢٦ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ
ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ
ﭿ ﮀ ٢٧ ٢٧ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ
ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ٢٨ ٢٨ ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ
ﮔ ٢٩ ٢٩ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ
ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ٣٠ ٣٠ ﮤ ﮥ ﮦ
ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ
ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ٣١ ٣١ ﯛ ﯜ
ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ
ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ
ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ٣٢ ٣٢ ﯷ ﯸ
ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ٣٣ ٣٣
تُؤۡتِيٓ أُكُلَهَا كُلَّ حِينِۢ بِإِذۡنِ رَبِّهَاۗ
حکمت در مثال زدن ایمان به درخت این است که درخت تنها با سه چیز کامل میشود: ریشهای مستحکم، تنهای استوار و شاخههایی بلند و مرتفع؛ ایمان نیز بدون وجود سه چیز کامل نمیشود: تصدیق قلب، گفتن با زبان و عمل با اعضای بدن. بغوی: 2/ 556.
پرسش: چه حکمتی در مثالزدن ایمان به درخت وجود دارد؟
يُثَبِّتُ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱلۡقَوۡلِ ٱلثَّابِتِ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا
الله تعالی آنان را در زندگی دنیا هنگام ورود شبهات، با هدایت به سوی یقین و هنگام عارضشدن شهوات، با ارادهای جازم بر مقدمداشتن آنچه که الله دوست دارد بر هوس و شهوات نفس، ثابتقدم میدارد. سعدی: 425.
پرسش: بعضی از صورتهایی که الله بنده را در زندگی دنیا ثابتقدم میدارد بیان کنید.
يُثَبِّتُ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱلۡقَوۡلِ ٱلثَّابِتِ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِۖ
الله با ثابتقدم کردن آنان بر دین اسلامی و عاقبت نیکو هنگام مرگ و زمان سوال دو فرشته با پاسخ صحیح در قبر، آنان را در آخرت ثابتقدم میدارد. سعدی: 426.
پرسش: بعضی از صورتهای ثابتقدم ماندن بنده از جانب الله در آخرت را بیان کنید.
وَيُضِلُّ ٱللَّهُ ٱلظَّٰلِمِينَۚ وَيَفۡعَلُ ٱللَّهُ مَا يَشَآءُ ٢٧
یعنی: الله آنان را در قبر از حجتشان گمراه میکند؛ چنانکه در دنیا به سبب کفرشان گمراه شدند؛ به این معنا که سخن صحیح به آنان تلقین نمیشود و هنگامی که در قبر مورد سؤال قرار گیرند، میگویند: چیزی نمیدانیم. آنگاه دو فرشته میگویند: تو نه دانستی و نه سعی کردی که بدانی. در این هنگام فرشتگان با گرزهاى آهنين بر آنان میکوبند. قرطبی: 12/ 140.
پرسش: منظور از گمراهگردانیدن ستمکاران در روز قیامت چیست؟
أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ بَدَّلُواْ نِعۡمَتَ ٱللَّهِ كُفۡرٗا وَأَحَلُّواْ قَوۡمَهُمۡ دَارَ ٱلۡبَوَارِ ٢٨
هر کس به كنكاش در احوال جهان بپردازد درمییابد که الله تعالی نعمتی بزرگتر از نعمت بعثت محمد ج، به ساکنان زمین نداده است و کسانی که رسالت او را نپذیرفتند همان کسانی هستند که الله تعالی در مورد آنان میفرماید: ﴿أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ بَدَّلُواْ نِعۡمَتَ ٱللَّهِ كُفۡرٗا وَأَحَلُّواْ قَوۡمَهُمۡ دَارَ ٱلۡبَوَارِ﴾. ابن تیمیه: 4/ 116- 117.
پرسش: این مطلب را توضیح دهید که الله تعالی نعمتی بزرگتر از رسالت محمد ج به مخلوقاتش نداده است.
قُلۡ تَمَتَّعُواْ فَإِنَّ مَصِيرَكُمۡ إِلَى ٱلنَّارِ ٣٠
﴿قُلۡ تَمَتَّعُواْ﴾: تهدیدی برای آنان است و به اندکبودن لذتهای دنیا که در آن قرار دارند اشاره دارد؛ زیرا قطع میشود و از بین میرود. قرطبی: 12/ 142.
پرسش: چرا زینت دنیا، متاع نامیده شد؟
قُل لِّعِبَادِيَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يُقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ
منظور از برپایی نماز عبارت است از: مراقبت بر وقت و حدود و رکوع و خشوع و سجدۀ آن. ابن کثیر: 2/ 519.
پرسش: منظور از برپایی نماز در این آیه چیست؟