قرآن
ﮖ
ﱃ
ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ
ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ
ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ٢ ٢ ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ
ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ
ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ
ﮓ ﮔ ٣ ٣ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ
ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ
ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ
ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ٤ ٤ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ
ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ
ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ
ﯮ ﯯ ٥ ٥ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ
ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ٦ ٦
الٓرۚ تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡحَكِيمِ ١
وجه مناسبت این سوره با سورۀ برائت این است که سورۀ قبلی با ذکر رسول پایان یافت و این سوره با ذکر رسول آغاز شد. بهعلاوه در سورۀ قبلی سخن منافقان هنگام نزول سورهای از قرآن بیان شد و در این سوره سخن کافران در مورد قرآن آمده است. آلوسی: 11/ 79.
پرسش: چه ارتباطی میان پایان سورۀ توبه و ابتدای سورۀ یونس وجود دارد؟
إِنَّ رَبَّكُمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٖ
با وجود اینکه میتوانست آنها را در یک لحظه بیافریند، اما حکمتی الهی در این آفرینش وجود دارد و اینکه او تعالی در افعال خویش نرم و مهربان است. سعدی: 357.
پرسش: چرا الله تعالی آسمانها و زمین را یکباره و در یک لحظه نیافرید؟
مَا مِن شَفِيعٍ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ إِذۡنِهِۦۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمۡ فَٱعۡبُدُوهُۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ٣
هیچیک از آنان با پیشدستی شفاعت نمیکنند- حتی اگر برترین مخلوقات باشند- تا اینکه الله اجازه دهد، و فقط به کسی اجازه میدهد که از او خوشنود باشد و فقط از مخلصان و موحدان خویش خوشنود میگردد. سعدی: 357.
پرسش: دو شرط برای شفاعت وجود دارد. این دو شرط چیست؟
إِنَّهُۥ يَبۡدَؤُاْ ٱلۡخَلۡقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ لِيَجۡزِيَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ بِٱلۡقِسۡطِۚ
﴿بِٱلۡقِسۡطِ﴾ یعنی با عدالت. علت زندگی پس از مرگ بیان شده است؛ زیرا دنیا سرای عمل است و آخرت سرای جزا بر اساس این عمل؛ پس وقوع رستاخیز واجب و حتمی است. جزائری: 2/ 448.
پرسش: رستاخیز مردم پس از مرگ چه حکمتی دارد؟
وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَهُمۡ شَرَابٞ مِّنۡ حَمِيمٖ وَعَذَابٌ أَلِيمُۢ بِمَا كَانُواْ يَكۡفُرُونَ ٤
از میان انواع عذابهای دردآور، فقط شرابی از حمیم ذکر شد؛ زیرا بدترین عذاب از میانِ انواع عذابهای شناختهشده است. ابن عاشور: 11/ 93.
پرسش: چرا فقط شرابی از حمیم ذکر شد؟
هُوَ ٱلَّذِي جَعَلَ ٱلشَّمۡسَ ضِيَآءٗ وَٱلۡقَمَرَ نُورٗا وَقَدَّرَهُۥ مَنَازِلَ لِتَعۡلَمُواْ عَدَدَ ٱلسِّنِينَ وَٱلۡحِسَابَۚ مَا خَلَقَ ٱللَّهُ ذَٰلِكَ إِلَّا بِٱلۡحَقِّۚ يُفَصِّلُ ٱلۡأٓيَٰتِ لِقَوۡمٖ يَعۡلَمُونَ ٥ إِنَّ فِي ٱخۡتِلَٰفِ ٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِ وَمَا خَلَقَ ٱللَّهُ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يَتَّقُونَ ٦
در این آیات، به تفکر در مخلوقات الله و پندگیری از آنها تشویق و ترغیب شده است؛ زیرا بصیرت را میگشاید، بر ایمان و عقل میافزاید و استعداد را شکوفا و تقویت میکند. اما سستی در این کار، باعث تنبلی در اجرای فرمان الله و جلوگیری از افزایش ایمان و جمود ذهن و استعداد است. سعدی: 358.
پرسش: تفکر و تدبر در مخلوقات الله در هستی چه اهميتی دارد؟
إِنَّ فِي ٱخۡتِلَٰفِ ٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِ وَمَا خَلَقَ ٱللَّهُ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يَتَّقُونَ ٦
﴿لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يَتَّقُونَ﴾ الله سبحانه افراد باتقوا را به صورت خاص بیان کرد؛ زیرا تقوا باعث نظر و تدبر میشود. آلوسی: 11/ 97.
پرسش: چه صفتی انسان را به نظر و تدبر فرا میخواند؟