قرآن
ﮔ
ﱂ
ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ
ﭧ ﭨ ﭩ ٧٠ ٧٠ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ
ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ٧١ ٧١ ﭺ ﭻ
ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ
ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ
ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ
ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ
ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ٧٢ ٧٢ ﮫ
ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ
ﯗ ﯘ ﯙ ٧٣ ٧٣ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ
ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ
ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ٧٤ ٧٤ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ
ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ
ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ ﰃ ﰄ ﰅ ﰆ ٧٥ ٧٥
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَلَمۡ يُهَاجِرُواْ مَا لَكُم مِّن وَلَٰيَتِهِم مِّن شَيۡءٍ حَتَّىٰ يُهَاجِرُواْۚ وَإِنِ ٱسۡتَنصَرُوكُمۡ فِي ٱلدِّينِ فَعَلَيۡكُمُ ٱلنَّصۡرُ إِلَّا عَلَىٰ قَوۡمِۢ بَيۡنَكُمۡ وَبَيۡنَهُم مِّيثَٰقٞۗ
ابن العربی میگوید: مگر اینکه اسیر و ضعیف باشند که در این صورت دوستیشان و یاریرساندن به آنان تا زمانی که حتی یک نفر از ما باقی بماند ادامه دارد، تا اینکه اگر میتوانیم برای نجات آنان بجنگیم یا تمام اموالمان را برای آزادی آنان ببخشیم تا وقتی که حتی یک درهم برای هیچکس باقی نماند. مالک / و تمام علما این دیدگاه را دارند. پس باید «إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ» گفت به وضعیت امروز مسلمانان که برادرانشان در بند دشمن هستند در حالی که از گنجینههای مالی و قدرت و افراد و تجهیزات و نیروی کافی برخوردارند. قرطبی: 10/ 347.
پرسش: وظیفۀ شرعی ما در برابر اسرای مسلمان و ضعیف چیست؟
وَإِنِ ٱسۡتَنصَرُوكُمۡ فِي ٱلدِّينِ فَعَلَيۡكُمُ ٱلنَّصۡرُ إِلَّا عَلَىٰ قَوۡمِۢ بَيۡنَكُمۡ وَبَيۡنَهُم مِّيثَٰقٞۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٞ ٧٢
﴿وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٞ﴾ هشداری است برای مسلمانان؛ تا مبادا دلسوزی نسبت به مسلمانان، آنان را بر آن دارد که با گروهی که با آنان پیمان دارند بجنگند. این امر اهمیت وفای به عهد را میرساند و اینکه هیچچیز عهد و پیمان را نقض نمیکند مگر امری که در مخالفت با آن صریح باشد. ابن عاشور: 10/ 87.
پرسش: چرا آیه با عبارت ﴿وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٞ﴾ به پایان رسید؟
وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بَعۡضُهُمۡ أَوۡلِيَآءُ بَعۡضٍۚ إِلَّا تَفۡعَلُوهُ تَكُن فِتۡنَةٞ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَفَسَادٞ كَبِيرٞ ٧٣
الله تعالی دوستی میان کافران و مومنان را قطع کرد، یعنی مومنان را دوستان یکدیگر و کافران را دوستان یکدیگر قرار داد. قرطبی: 10/ 87.
پرسش: كنار رفتنِ ولاء و براء از زندگی مسلمانان چه خطری دارد؟
وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بَعۡضُهُمۡ أَوۡلِيَآءُ بَعۡضٍۚ إِلَّا تَفۡعَلُوهُ تَكُن فِتۡنَةٞ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَفَسَادٞ كَبِيرٞ ٧٣
یعنی در تمام کافران، نیروی دوستی با یکدیگر علیه شما و تمایل و انگیزۀ زیاد بر ایجاد سریع این دوستی وجود دارد، هر چند به سبب اینکه گروه گروه هستند دشمنی سختی با یکدیگر دارند، داعی شیطان آنان را با صفت کفر متحد میکند، چنانکه داعی رحمان شما را با صفت ایمان متحد میگرداند. بقاعی: 3/ 252.
پرسش: کافران با وجود اختلاف انواعشان، در چه موردی با هم متحد و دوست هستند؟
وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بَعۡضُهُمۡ أَوۡلِيَآءُ بَعۡضٍۚ إِلَّا تَفۡعَلُوهُ تَكُن فِتۡنَةٞ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَفَسَادٞ كَبِيرٞ ٧٣
﴿إِلَّا تَفۡعَلُوهُ﴾ یعنی [اگر] دوستی با مومنان و دشمنی با کافران [نکنید]... ﴿تَكُن فِتۡنَةٞ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَفَسَادٞ كَبِيرٞ﴾ [فتنه و فسادی بزرگ در زمین بر پا میگردد]؛ زیرا با این کار، شر نامحدودی ایجاد میشود، شامل درآمیختهشدن حق با باطل و مومن با کافر، عدم اجرای بسیاری از عبادات مانند جهاد و هجرت، و سایر مقاصد شریعت و دین که اگر مومنان فقط در میان خودشان دوستی نکنند از دست میرود. سعدی: 328.
پرسش: برخی از انواع فتنههایی را که در صورت عدم دشمنی با کافران ایجاد میشود بیان کن؟
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَٰهَدُواْ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱلَّذِينَ ءَاوَواْ وَّنَصَرُوٓاْ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ حَقّٗاۚ
آنان مومنان واقعی هستند؛ زیرا ایمانشان را با انجام هجرت، یاری و دوستی با یکدیگر و جهاد در برابر دشمنانشان اعم از کفار و منافقان محقق گرداندند. سعدی: 328.
پرسش: مومنان واقعی چه صفاتی دارند؟
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنۢ بَعۡدُ وَهَاجَرُواْ وَجَٰهَدُواْ مَعَكُمۡ فَأُوْلَٰٓئِكَ مِنكُمۡۚ وَأُوْلُواْ ٱلۡأَرۡحَامِ بَعۡضُهُمۡ أَوۡلَىٰ بِبَعۡضٖ فِي كِتَٰبِ ٱللَّهِۚ
این دوستیِ ایمانی، جایگاه والا و اهمیت بزرگی دارد، تا جایی که پیامبر ج میان مهاجران و انصار، برادریِ خاصی غیر از برادریِ عام ایمانی برقرار ساخت، و حتی به سبب آن از یکدیگر ارث میبردند، تا اینکه الله این آیه را نازل فرمود: ﴿وَأُوْلُواْ ٱلۡأَرۡحَامِ بَعۡضُهُمۡ أَوۡلَىٰ بِبَعۡضٖ فِي كِتَٰبِ ٱللَّهِ﴾ یعنی فقط خویشاوندان میت از او ارث میبرند. سعدی: 328.
پرسش: یکی از شرایط صدر اسلام را که بر اهمیت برقراری دوستی میان مومنان دلالت دارد نام ببرید؟