قرآن
ﮒ
ﰿ
ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ ٩٥ ٩٥ ﭧ ﭨ
ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ
ﭲ ﭳ ٩٦ ٩٦ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ
ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ
٩٧ ٩٧ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ
ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ٩٨ ٩٨ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ
ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ
ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ
ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ
ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ
ﯢ ﯣ ﯤ ٩٩ ٩٩ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ
ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ
١٠٠ ١٠٠ ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ
ﰃ ﰄ ﰅ ﰆ ﰇ ﰈ ﰉ ﰊ ﰋ ﰌ ١٠١ ١٠١
إِنَّ ٱللَّهَ فَالِقُ ٱلۡحَبِّ وَٱلنَّوَىٰۖ يُخۡرِجُ ٱلۡحَيَّ مِنَ ٱلۡمَيِّتِ وَمُخۡرِجُ ٱلۡمَيِّتِ مِنَ ٱلۡحَيِّۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُۖ فَأَنَّىٰ تُؤۡفَكُونَ ٩٥
الله تعالی برخی از عجايب آفرینش خویش را که معبودان مشرکان از انجام کوچک‌ترین آن‌ها ناتوان هستند برشمرد. قرطبی: 8/ 465.
پرسش: بیان برخی از عجایب آفرینش الله تعالی در آیه چه حکمتی دارد؟
يُخۡرِجُ ٱلۡحَيَّ مِنَ ٱلۡمَيِّتِ وَمُخۡرِجُ ٱلۡمَيِّتِ مِنَ ٱلۡحَيِّۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُۖ فَأَنَّىٰ تُؤۡفَكُونَ ٩٥ فَالِقُ ٱلۡإِصۡبَاحِ وَجَعَلَ ٱلَّيۡلَ سَكَنٗا وَٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَ حُسۡبَانٗاۚ
الله تعالی قدرت خویش بر آفرینش اشیای متضاد و مختلف را که بر عظمت و بزرگی کامل او دلالت دارند بیان فرمود. ابن کثیر: 2/ 150.
پرسش: توانایی الله تعالی بر آفرینش اشیای متضاد بر چه امری دلالت دارد؟
وَهُوَ ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلنُّجُومَ لِتَهۡتَدُواْ بِهَا فِي ظُلُمَٰتِ ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِۗ قَدۡ فَصَّلۡنَا ٱلۡأٓيَٰتِ لِقَوۡمٖ يَعۡلَمُونَ ٩٧
این آیه و آیات مشابه بر مشروعیت یادگیری گردش و محل برآمدن ستارگان، که علم «تسییر» نامیده می‌شود دلالت دارد؛ زیرا هدایت بدون این امر، کامل و ممکن نمی‌گردد. سعدی: 266.
پرسش: چه مواردی از علم نجوم مشروع و چه مواردی از آن حرام است؟
قَدۡ فَصَّلۡنَا ٱلۡأٓيَٰتِ لِقَوۡمٖ يَفۡقَهُونَ ٩٨
یعنی: برای اهل علم و معرفت؛ زیرا اینان مورد خطاب هستند و پاسخ از اینان خواسته می‌شود، بر خلاف جاهلان و جفاکاران که از آیات الله و علمی که رسولان آورده‌اند روی می‌گردانند؛ چرا که بیان، هیچ سودی به آنان نمی‌رساند؛ تفصیل، هیچ امر مشتبهی را برای‌شان روشن نمی‌گرداند؛ و توضیح، هیچ مشکلی را برای‌شان آشکار نمی‌کند. سعدی: 266.
پرسش: چرا تفصیل آیات را فقط به علما اختصاص داد؟
وَمِنَ ٱلنَّخۡلِ مِن طَلۡعِهَا قِنۡوَانٞ دَانِيَةٞ
﴿دَانِيَةٞ﴾ (خوشه‌های خرمای در دسترس) به صورت خاص بیان شد؛ زیرا هدف آیه، بیان قدرت و نعمت و آن‌چه که بیشتر در دسترس قرار دارد است. قرطبی: 8/ 472.
پرسش: چرا خوشه‌های در دسترسِ خرما به صورت خاص در این آیه بیان شد؟
ٱنظُرُوٓاْ إِلَىٰ ثَمَرِهِۦٓ إِذَآ أَثۡمَرَ وَيَنۡعِهِۦٓۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكُمۡ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ ٩٩
نگریستنی که از آن عبرت گرفته شود، نه نگاه خالی و بدون تفکر. قرطبی: 8/ 472.
پرسش: در این آیه به چه نوع نگریستنی امر شده است؟
إِنَّ فِي ذَٰلِكُمۡ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ ٩٩
زیرا ایمان، مومنان را بر عمل به مقتضیات و لوازمش وا می‌دارد؛ یکی از لوازم ایمان عبارت است از: تفکر در آیات الله و گرفتن نتیجۀ مطلوب از آن، و آن‌چه که عقلاً و فطرتاً و شرعاً بر آن دلالت می‌کند. سعدی: 267.
پرسش: چرا فقط مومنان را به فایده‌بردن از آیات الله تعالی اختصاص داد؟