قرآن

الله تعالی با بیان و فعل خود، به نفع من گواهی می‌دهد، و آن‌چه را به شما گفتم تایید می‌کند... الله حکیم و تواناست و سزاوار حکمت و قدرتش نیست که: به نفع کسی گواهی دهد که بر او دروغ می‌بندد؛ يا به نفع کسی گواهی دهد که ادعا می‌کند الله او را فرستاده اما نفرستاده است؛ يا به نفع کسی گواهی دهد که الله او را به دعوت مردم فرمان داده در حالی که چنین فرمانی به او نداده است، یا ادعا کند که الله خون و اموال و زنان مخالفانش را بر او مباح کرده است. و با این وجود، الله با بیان و فعل خود، او را تصدیق می‌نماید؛ و او را با معجزات روشن و آیات آشکار تقویت می‌کند و به او یاری می‌رساند و مخالفان و دشمنانش را خوار می‌گرداند، پس کدام گواهی از این گواهی بزرگ‌تر است؟! سعدی: 252- 253.
پرسش: چرا الله تعالی میان رسول و کسی که او را تکذیب کند گواه است؟

رسول الله ج به تبلیغ برای کسانی که از نظر مکانی و نسبی به او نزدیک‌تر بودند فرمان یافت، سپس به تبلیغ طایفه به طایفه تا این‌که انذار به تمام ساکنان زمین برسد؛ چنان‌که الله تعالی می‌فرماید: ﴿وَأُوحِيَ إِلَيَّ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانُ لِأُنذِرَكُم بِهِۦ وَمَنۢ بَلَغَ﴾ یعنی کسی که قرآن به او برسد؛ یعنی هر کسی که قرآن به او رسیده باشد، محمد ج او را انذار داده است. ابن تیمیه: 3/ 20.
پرسش: تبلیغ دین اسلام، فریضه‌ای شرعی است، این فریضه چه مراحلی دارد؟

﴿وَأُوحِيَ إِلَيَّ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانُ لِأُنذِرَكُم بِهِۦ﴾ شما و سایر مردمی را که این قرآن به آنان می‌رسد از نزول عذاب الله بیم دهم که اگر مطابق قرآن عمل نکنید و حلال آن را حلال و حرامش را حرام ندانید و به تمام مطالبش ایمان نیاورید [حتما عذاب الهی دامنگیر تان می‌گردد]. طبری: 11/ 290.
پرسش: توضیح دهید که بزرگ‌ترین هدف از نزول قرآن، عمل به آن است.

﴿وَضَلَّ عَنۡهُم﴾ محو و از نظر آنان ناپدید شد ﴿مَّا كَانُواْ يَفۡتَرُونَ﴾ معبودها؛ زیرا به شفاعت و نصرت آن‌ها امید داشتند؛ اما تمام امید و آرزوهای‌شان در آن روز باطل می‌شود. بغوی: 2/ 14.
پرسش: چگونه در روز قیامت، باطل آنان از نظرشان محو و ناپدید می‌شود؟

یعنی: گروهی از این مشرکان هستند که گاهی برخی انگیزه‌ها باعث می‌شود به سخنان تو گوش فرا دهند، اما بدون این‌که در جستجوی حق و پیروی از آن باشند؛ بنابراین به سبب این‌که خیر را اراده نمی‌کنند، از شنیدن فایده نمی‌برند. ﴿وَجَعَلۡنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ أَكِنَّةً﴾ یعنی: پرده‌ها و پوشش‌ها؛ تا کلام الله را نفهمند، چون الله کلام خویش را از این قبیل افراد مصون داشته است. سعدی: 254.
پرسش: بر اساس آیه توضیح دهید که آیا دوری از قرآن، کیفری ربانی است؟

﴿وَجَعَلۡنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ أَكِنَّةً أَن يَفۡقَهُوهُ﴾: ﴿أَكِنَّةً﴾ جمع کنان؛ به معنای پوشش است. ﴿أَن يَفۡقَهُوهُ﴾ مفعول لأجله است؛ یعنی: به دلیل ناپسندداشتن این‌که قرآن را بفهمند. معنای آیه چنین است: الله میان آنان و فهم قرآن وقتی‌که به آن گوش فرا دهند فاصله می‌اندازد. ﴿أَكِنَّةً﴾ و ﴿وَقۡرٗا﴾ برای مبالغه بیان شدند. ابن جزی: 1/ 266.
پرسش: چرا کافران از قرآن فایده نمی‌برند؟

یعنی عذاب کارشان فقط به خودشان بازمی‌گردد، و گناهان کسانی که آنان را بازمی‌داشتند نیز بر آنان است ﴿وَمَا يَشۡعُرُونَ﴾. بغوی: 2/ 16.
پرسش: انسان گاهی گناه خودش و گناه دیگران را به دوش می‌کشد. این مطلب را توضیح دهید.