قرآن
ﮑ
ﰿ
ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ
ﭦ ﭧ ١١٤ ١١٤ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ
ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ١١٥ ١١٥
ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ
ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ
ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ
ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ١١٦ ١١٦ ﮭ ﮮ ﮯ
ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ
ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ
ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ١١٧ ١١٧ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ
ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ ١١٨ ١١٨ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ
ﰁ ﰂ ﰃ ﰄ ﰅ ﰆ ﰇ ﰈ ﰉ ﰊ
ﰋ ﰌ ﰍ ﰎ ﰏ ﰐ ﰑ ﰒ ﰓ ﰔ ﰕ ﰖ ١١٩ ١١٩ ﰘ
ﰙ ﰚ ﰛ ﰜ ﰝ ﰞ ﰟ ﰠ ﰡ ﰢ ﰣ ١٢٠ ١٢٠
قَالَ ٱللَّهُ إِنِّي مُنَزِّلُهَا عَلَيۡكُمۡۖ فَمَن يَكۡفُرۡ بَعۡدُ مِنكُمۡ فَإِنِّيٓ أُعَذِّبُهُۥ عَذَابٗا لَّآ أُعَذِّبُهُۥٓ أَحَدٗا مِّنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١١٥
عبدالله بن عمر ب میگوید: سختترین عذاب در روز قیامت برای کافرانِ اصحاب مائده، خاندان فرعون و منافقان است. ابن جزی: 1/ 258.
پرسش: چرا نافرمانی پس از روشنشدن دلیل، سختتر از نافرمانیِ ابتدایی است؟
وَإِذۡ قَالَ ٱللَّهُ يَٰعِيسَى ٱبۡنَ مَرۡيَمَ ءَأَنتَ قُلۡتَ لِلنَّاسِ ٱتَّخِذُونِي وَأُمِّيَ إِلَٰهَيۡنِ مِن دُونِ ٱللَّهِۖ قَالَ سُبۡحَٰنَكَ مَا يَكُونُ لِيٓ أَنۡ أَقُولَ مَا لَيۡسَ لِي بِحَقٍّۚ إِن كُنتُ قُلۡتُهُۥ فَقَدۡ عَلِمۡتَهُۥۚ تَعۡلَمُ مَا فِي نَفۡسِي وَلَآ أَعۡلَمُ مَا فِي نَفۡسِكَۚ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّٰمُ ٱلۡغُيُوبِ ١١٦
﴿إِن كُنتُ قُلۡتُهُۥ فَقَدۡ عَلِمۡتَهُۥ﴾ برای عذرخواهی و اعلام بیزاری از این سخن است. علم را به الله تعالی واگذار کرد تا برائتش آشکار گردد؛ زیرا الله تعالی میداند که او این سخن را نگفته است. ابن جزی: 1/ 259.
پرسش: ادب عیسی ÷ در برابر پروردگارش- سبحانه و تعالی- در این آیه در سه جا بیان شده است. آنها را بیان کنید.
وَإِذۡ قَالَ ٱللَّهُ يَٰعِيسَى ٱبۡنَ مَرۡيَمَ ءَأَنتَ قُلۡتَ لِلنَّاسِ ٱتَّخِذُونِي وَأُمِّيَ إِلَٰهَيۡنِ مِن دُونِ ٱللَّهِۖ قَالَ سُبۡحَٰنَكَ مَا يَكُونُ لِيٓ أَنۡ أَقُولَ مَا لَيۡسَ لِي بِحَقٍّۚ
به دو سبب، قبل از پاسخ، تسبیح را آورد: سبب اول برای منزهدانستن الله تعالی از آنچه که به او نسبت داده شده است؛ و سبب دوم برای فروتنی در برابر عزت و نیروی الله و ترس از هیبت و عظمت او تعالی. قرطبی: 8/ 302.
پرسش: چرا عیسی ÷ ابتدا تسبیح الله را گفت؟ چه درسی از این موضوع میگیریم؟
إِن كُنتُ قُلۡتُهُۥ فَقَدۡ عَلِمۡتَهُۥۚ تَعۡلَمُ مَا فِي نَفۡسِي وَلَآ أَعۡلَمُ مَا فِي نَفۡسِكَۚ
نفس را به صورت خاص بیان کرد؛ زیرا نفس محل امور پنهانی و دربرگیرندۀ اطلاعات است. ابن عطیه: 2/ 263.
پرسش: چرا نفس به صورت خاص بیان شد؟
إِن تُعَذِّبۡهُمۡ فَإِنَّهُمۡ عِبَادُكَۖ وَإِن تَغۡفِرۡ لَهُمۡ فَإِنَّكَ أَنتَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ ١١٨
عیسی ÷ نگفت: «الغفور الرحیم» بلکه گفت: ﴿ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ﴾. این طرز بیان، كمال ادب در برابر الله تعالی است؛ زیرا زمانی این سخن را گفت که الله تعالی بر مردم خشم گرفته و به ورودشان در جهنم فرمان داده بود؛ یعنی زمان طلب مهربانی و شفاعت نیست، بلکه در این وقت باید از آنان بیزاری جست... مفهوم سخن چنین است: اگر آنان را بیامرزی، مغفرت تو ناشی از قدرت و علم کامل است نه بر اثر ناتوانی در گرفتن انتقام از آنان، و نه به این سبب که مقدار گناهانشان را نمیدانی. ابن قیم: 1/ 337.
پرسش: چرا الله تعالی در این آیه ﴿ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ﴾ آورد و نفرمود: «الغفور الرحیم»؟
قَالَ ٱللَّهُ هَٰذَا يَوۡمُ يَنفَعُ ٱلصَّٰدِقِينَ صِدۡقُهُمۡۚ لَهُمۡ جَنَّٰتٞ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۖ رَّضِيَ ٱللَّهُ عَنۡهُمۡ وَرَضُواْ عَنۡهُۚ ذَٰلِكَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ ١١٩
﴿قَالَ ٱللَّهُ هَٰذَا يَوۡمُ يَنفَعُ ٱلصَّٰدِقِينَ صِدۡقُهُمۡ﴾ تمام صادقان را شامل میشود، بهخصوص عیسی ÷ پسر مریم را؛ زیرا اشاره دارد به راستی او در کلامی که الله تعالی از او حکایت فرموده است. ابن جزی: 1/ 260.
پرسش: روش این آیه در بيان فضیلت صدق و راستی را بیان کنید؟
قَالَ ٱللَّهُ هَٰذَا يَوۡمُ يَنفَعُ ٱلصَّٰدِقِينَ صِدۡقُهُمۡۚ
تمام مؤمنان به الله، مصداق این عبارت هستند و هر کس متقیتر باشد بیشتر فایده میبرد. بهعلاوه به عیسی ÷ در آن حالت و راستگوییِ او اشاره میکند که سبب فضیلت بزرگ او در این جایگاه شد؛ هر چند لفظ، هم او و هم دیگران را در برمیگیرد. ابن عطیه: 2/ 263.
پرسش: بر اساس آیه توضیح دهید که صداقت، سبب نجات در دنیا و آخرت است؟