قرآن
ﮑ
ﰿ
ﭚ ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ
ﭥ ﭦ ٩٦ ٩٦ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ
ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ
ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ
ﮃ ﮄ ٩٧ ٩٧ ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ
ﮍ ﮎ ٩٨ ٩٨ ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ
ﮙ ﮚ ﮛ ٩٩ ٩٩ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ
ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ
ﮫ ﮬ ١٠٠ ١٠٠ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ
ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ
ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ١٠١ ١٠١
ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ١٠٢ ١٠٢ ﯴ ﯵ
ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ
ﰁ ﰂ ﰃ ﰄ ﰅ ﰆ ﰇ ﰈ ﰉ ١٠٣ ١٠٣
ٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ وَأَنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ ٩٨
رحمت را به عنوان صفت خویش و در اسمهای نیک خویش قرار داد؛ اما عذاب و عقاب را از مفعولات خویش قرار داد که در اسمهای او تعالی ذکر نشده است. ابن تیمیه: 2/ 561.
پرسش: توضیح دهید که این آیه ترس و امید را در انسان بهجای میگذارد.
ٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ وَأَنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ ٩٨
یعنی: این دو علم باید به صورت قطعی و یقینی در دلهایتان وجود داشته باشد؛ یعنی بدانید که الله تعالی در برابر کسی که از او نافرمانی کند در دنیا و آخرت سختکیفر است و برای کسی که به سوی او بازگردد و از او فرمان برد بسیار بخشنده و مهربان است. این علم، ترس از عذاب الله و امید به بخشش و ثوابش را برایتان به ارمغان میآورد و میدانید که بیم و امید چه اموری را اقتضا میکند. سعدی: 245.
پرسش: دانستن این امر که الله تعالی سختکیفر و غفور و رحیم است چه فایدهای در بر دارد؟
مَّا عَلَى ٱلرَّسُولِ إِلَّا ٱلۡبَلَٰغُۗ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ مَا تُبۡدُونَ وَمَا تَكۡتُمُونَ ٩٩
﴿مَّا عَلَى ٱلرَّسُولِ إِلَّا ٱلۡبَلَٰغُ﴾ یعنی: هدایت و توفیق و ثواب بر عهدۀ رسول نیست؛ بلکه فقط ابلاغ را بر عهده دارد. قرطبی: 8/ 225.
پرسش: دعوتگر به سوی الله تعالی چه وظیفهای دارد؟
قُل لَّا يَسۡتَوِي ٱلۡخَبِيثُ وَٱلطَّيِّبُ وَلَوۡ أَعۡجَبَكَ كَثۡرَةُ ٱلۡخَبِيثِۚ فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ يَٰٓأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ ١٠٠
ناپاک و پاک، نه در مقدار، نه در انفاق، نه در مکان و نه در رفتن، با هم مساوی نیستند؛ زیرا پاک، سمت راست را میگیرد، ناپاک سمت چپ را میگیرد، پاک در بهشت است و ناپاک در جهنم. قرطبی: 8/ 226.
پرسش: چرا ناپاک و پاک با هم مساوی نیستند؟
قُل لَّا يَسۡتَوِي ٱلۡخَبِيثُ وَٱلطَّيِّبُ وَلَوۡ أَعۡجَبَكَ كَثۡرَةُ ٱلۡخَبِيثِۚ فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ يَٰٓأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ ١٠٠
میفرماید: انسانِ فرمانبردار و نافرمان نزد الله یکسان نیستند، حتی اگر افراد نافرمان بیشتر باشند و از کثرت آنان شگفتزده شوی؛ زیرا اطاعتگرانِ الله رستگارند و به پاداش الله در روز قیامت دست مییابند هر چند کمتر از گردنکشان باشند، و قطعاً کسانی که از الله فرمان نمیبرند زیانکارترین و ناکامترین مردم هستند حتی اگر بسیار باشند... بنابراین از کثرت کسانی که از الله فرمان نمیبرند و الله به آنان مهلت میدهد و کیفرشان را به تعجیل نمیاندازد تعجب نکن؛ زیرا سرانجامِ نیکو از آنِ کسانی است که از الله اطاعت میکنند. طبری: 11/ 96.
پرسش: در پرتو آیه، توضیح دهید که عاقل فریب فراوانی پیروان باطل را نمیخورد.
قُل لَّا يَسۡتَوِي ٱلۡخَبِيثُ وَٱلطَّيِّبُ وَلَوۡ أَعۡجَبَكَ كَثۡرَةُ ٱلۡخَبِيثِۚ فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ يَٰٓأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ ١٠٠
﴿وَلَوۡ أَعۡجَبَكَ كَثۡرَةُ ٱلۡخَبِيثِ﴾ زیرا فراوانی ناپاک سودی به صاحبش نمیرساند بلکه در دنیا و آخرت بر او زیان وارد میکند. ﴿فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ يَٰٓأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ﴾ الله تعالی اولوالالباب یعنی صاحبان خردهای سالم و آرای صحیح را مورد خطاب قرار داد؛ زیرا اینان هستند که مورد توجه قرار میگیرند و امید خیر در آنها وجود دارد. سپس خبر داد که رستگاری منوط بر تقوایی است که موافق امر و نهی الله باشد؛ بنابراین هر کس تقوای الهی را پیشه کند به رستگاری کامل دست یافته و هر کس تقوای الهی نداشته باشد زیانکار شده و فواید را از دست داده است. سعدی: 245.
پرسش: چرا الله سبحانه و تعالی فقط خردمندان را مورد خطاب قرار داد؟
قَدۡ سَأَلَهَا قَوۡمٞ مِّن قَبۡلِكُمۡ ثُمَّ أَصۡبَحُواْ بِهَا كَٰفِرِينَ ١٠٢
زیرا آنان برای راهیابی نمیپرسیدند؛ بلکه از روی تمسخر و دشمنی میپرسیدند. ابن کثیر: 2/ 100.
پرسش: پرسشگران، احوال مختلفی دارند. پرسش پسندیده و پرسش مذموم را تعریف کنید؟