قرآن
ﮑ
ﰾ
ﭜ ﭝ ٥٨ ٥٨ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ
ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ٥٩ ٥٩
ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ
ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ
ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ ٦٠ ٦٠ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ
ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ
٦١ ٦١ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ
ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ٦٢ ٦٢ ﯔ ﯕ ﯖ
ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ
ﯡ ٦٣ ٦٣ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ
ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ
ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ ﰃ
ﰄ ﰅ ﰆ ﰇ ﰈ ﰉ ﰊ ﰋ ﰌ ﰍ
ﰎ ﰏ ﰐ ﰑ ﰒ ﰓ ﰔ ﰕ ﰖ ﰗ ﰘ ٦٤ ٦٤
وَإِذَا نَادَيۡتُمۡ إِلَى ٱلصَّلَوٰةِ ٱتَّخَذُوهَا هُزُوٗا وَلَعِبٗاۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَعۡقِلُونَ ٥٨
مشرکان و کافران در دین مسلمانان عیبجویی میکنند، آن را به تمسخر و بازی میگیرند و سبک و خوار میشمارند، بهخصوص هر گاه به سوی نماز که آشکارترین نشانه و بزرگترین عبادت مسلمانان است فرا خوانده میشوند آن را به ریشخند و بازی میگیرند. این امر به سبب بیخردی و جهل بزرگشان انجام میشود وگرنه اگر خِرَد داشتند در برابر نماز فروتنی میکردند و میدانستند از تمام فضایلی که مردم به آن مُتّصف هستند بزرگتر است. سعدی: 237.
پرسش: تحقیر و تمسخر شعایر دینی بر چه امری دلالت دارد؟
وَإِذَا نَادَيۡتُمۡ إِلَى ٱلصَّلَوٰةِ ٱتَّخَذُوهَا هُزُوٗا وَلَعِبٗاۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَعۡقِلُونَ ٥٨
کمخِرَدی آنان را علت تمسخر دین قرار داد. ابن جزی: 242.
پرسش: این آیه چه نکتهای در بر دارد؟
وَإِذَا نَادَيۡتُمۡ إِلَى ٱلصَّلَوٰةِ ٱتَّخَذُوهَا هُزُوٗا وَلَعِبٗاۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَعۡقِلُونَ ٥٨
عبارت ﴿ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَعۡقِلُونَ﴾ برای تحقیر آنان است؛ زیرا در فراخواندن برای نماز چیزی که موجب تمسخر و استهزا باشد وجود ندارد؛ پس مسخره كردن اذان، به سبب سبکسری و کمخردیشان است. ابن عاشور: 6/ 242.
پرسش: بر اساس آیه توضیح دهید که اذان و اقامه جایگاه بزرگی نزد الله دارد.
قُلۡ يَٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ هَلۡ تَنقِمُونَ مِنَّآ إِلَّآ أَنۡ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيۡنَا وَمَآ أُنزِلَ مِن قَبۡلُ وَأَنَّ أَكۡثَرَكُمۡ فَٰسِقُونَ ٥٩
پس ای فاسقان سکوت برایتان سزاوارتر است؛ زیرا اگر فاسق نبودید- که این امر محال است- و بر ما عیب میگرفتید، اشکالش کمتر بود از اینکه خود فاسق هستید و باز هم بر ما عیب میگیرید. سعدی: 237.
پرسش: آیه بیان میکند که نشانۀ بیخردی آن است که انسان دو صفت با هم داشته باشد. این دو صفت چیست؟
لَوۡلَا يَنۡهَىٰهُمُ ٱلرَّبَّٰنِيُّونَ وَٱلۡأَحۡبَارُ عَن قَوۡلِهِمُ ٱلۡإِثۡمَ وَأَكۡلِهِمُ ٱلسُّحۡتَۚ لَبِئۡسَ مَا كَانُواْ يَصۡنَعُونَ ٦٣
آیه دلالت دارد بر اینکه کسی که از منکر نهی نمیکند مانند فاعل منکر است؛ زیرا علما را به سبب ترک امر به معروف و نهی از منکر توبیخ میکند. قرطبی: 8/ 81.
پرسش: علم به تنهایی کافی نیست؛ چه چیز دیگری در کنار علم خواسته شده است؟
وَقَالَتِ ٱلۡيَهُودُ يَدُ ٱللَّهِ مَغۡلُولَةٌۚ
اگر الله یهودیانی را که این سخن را گفتند و افراد مانند آنان را که چنین سخنانی به زبان میآورند عذاب کرده بود، قطعاً نابود میگشتند و در دنیا به بدبختی کشیده میشدند؛ اما با وجود اینکه این سخنان را میگویند، الله در برابر آنان بردباری میکند و میبخشد و به آنان مهلت میدهد، اما آنان را رها نمیکند. سعدی: 238.
پرسش: آیه چگونه به گستردگی رحمت الله سبحانه دلالت دارد؟
كُلَّمَآ أَوۡقَدُواْ نَارٗا لِّلۡحَرۡبِ أَطۡفَأَهَا ٱللَّهُۚ وَيَسۡعَوۡنَ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَسَادٗاۚ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ ٱلۡمُفۡسِدِينَ ٦٤
روشنکردن آتش عبارت است از تلاش برای جنگ؛ و خاموشکردن آتش عبارت است از درماندگی و یارینشدن آنان. احتمال میرود پیشینیان یهود در اینجا منظور باشند یا یهودیانی که معاصر پیامبر ج بودند و کسانی که بعد از آنان میآیند که در این صورت، خبردادن از غیب و بشارتی برای مسلمانان به شمار میرود. ابن جزی: 1/ 244.
پرسش: یک نمونه از خوار و درمانده کردن یهودیان توسط الله در زمان پیامبر ج و یک نمونه از عصر حاضر را به صورت مختصر بیان کنید.