قرآن

اگر بر اساس ادعای خودتان، واقعاً پسران و دوستان الله هستید، پدر، فرزندش را و دوست، دوستش را عذاب نمی‌کند، اما شما اقرار می‌کنید که الله شما را عذاب می‌کند؟! ﴿فَلِمَ يُعَذِّبُكُم﴾ بنابر قولی: چرا پیشینیان شما را به سبب گناهان‌شان عذاب کرد و به شکل بوزینگان و خوک‌ها درآورد؟! ﴿بَلۡ أَنتُم بَشَرٞ مِّمَّنۡ خَلَقَ﴾: همانند سایر انسان‌ها، در برابر بدی و نیکی جزا داده می‌شوید. بغوی: 1/ 655.
پرسش: یکی از حیله‌های شیطان بر برخی از انسان‌ها این است که خود را مانند سایر مردم نمی‌دانند و به این سبب فریب می‌خورند. این مطلب را توضیح دهید.

منظور این است که: الله محمد ج را پس از فاصلۀ زیادی از رسولان و ناپدیدشدن راه‌ها و تغییر ادیان و فراوانی عبادت معبودها و آتش و صلیب‌ها فرستاد؛ بنابراین نعمت رسالت او کامل‌ترین نعمت و نیاز به آن، نیازی عمومی و فراگیر بود؛ به این سبب که فساد تمام سرزمین‌ها را فرا گرفته بود و طغیان و جهل در میان بندگان آشکار شده بود، مگر شمار اندکی که به آثار باقی‌مانده از پیامبرانِ پیشین چنگ می‌زنند که برخی از دانشمندان یهود و پارسایان نصارا و صابئین چنین بودند. ابن کثیر: 2/ 34.
پرسش: نیاز شدید مردم به بعثت رسول محمد ج را بیان کنید؟

با دل‌ها و زبان‌های‌تان؛ زیرا یاد نعمت‌های الله، محبت او تعالی را جلب می‌کند و انگیزه‌ای برای عبادت است. سعدی: 227.
پرسش: چرا الله سبحانه و تعالی، در موارد زیادی به ما دستور می‌دهد نعمت‌هایی را که به ما بخشیده است یاد کنیم؟

از حسن و زید بن اَسلم روایت است که: هر کس منزل و همسر و خادمی داشته باشد پادشاه است. قول عبدالله بن عمرو ب همین است- چنان‌که در صحیح مسلم آمده است-. همچنين گفته می‌شود: هر کس از دیگران بی‌نیاز باشد پادشاه است. قرطبی: 7/ 393- 394.
پرسش: انسان در چه شرایطی پادشاه به شمار می‌رود؟ و آیا شکر این نعمت را به جای آورده‌ایم؟

همانند رفتار دوست با محبوبش و پدر با فرزندش، این نعمت و سایر نعمت‌هایی که با آن‌ها شما را بر جهانیانِ معاصرتان برتری داد به شما ارزانی داشت و با وجود این، وقتی که نافرمانی کردید شما را مجازات کرد و وقتی که سر باز زدید بر شما خشم گرفت. بنابراین، گرامی‌داشتن و خوارکردن، بعد از مشیت الله تعالی، حول طاعت و معصیت می‌چرخد. بقاعی: 2/ 424.
پرسش: اسباب واقعی جلب نعمت و دفع عقوبت در این دنیا چیست؟

﴿أَنۡعَمَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِمَا﴾ یعنی: با اسلام، یا یقین و صلاح. ﴿ٱدۡخُلُواْ عَلَيۡهِمُ ٱلۡبَابَ فَإِذَا دَخَلۡتُمُوهُ فَإِنَّكُمۡ غَٰلِبُونَ﴾ این دو نفر به بنی‌اسرائیل گفتند: پیکرهای بزرگ‌شان شما را نترساند که دل‌های‌شان از ترس شما سرشار است؛ یعنی بدن‌های‌شان بزرگ بود اما دل‌هایی ضعیف داشتند. قرطبی: 7/ 396.
پرسش: بنی‌اسرائیل به چه سببی، از نعمت‌ها و پادشاهی به خواری و بینوایی سقوط کردند؟

عبارت ﴿إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ﴾ را به سخن‌شان پیوست کردند؛ زیرا شک در صداقت رسول، ایمان را باطل می‌کند. ابن عاشور: 6/ 165.
پرسش: دو مرد مذکور چرا در پایان نصیحت‌شان عبارت ﴿إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ﴾ را آوردند؟