Kuran

Sonuç bulunamadı
Sonuç bulunamadı
Sonuç bulunamadı

ﮎ

ﰺ

ﭑ ﭒ ﭓ ﭔ ﭕ ﭖ ﭗ ﭘ ﭙ ﭚ ﭛ ﭜ
ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ ٢١١ ٢١١
ﭧ
ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ
ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ
٢١٢ ٢١٢
ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ
ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ
ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ
ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ
ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ
ﮯ ﮰ ﮱ ٢١٣ ٢١٣
ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ
ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ
ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ
ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ٢١٤ ٢١٤
ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ
ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ
ﰂ ﰃ ﰄ ﰅ ﰆ ﰇ ﰈ ﰉ ﰊ ﰋ ﰌ ٢١٥ ٢١٥
33
سورة البقرة Ayetler 0 - 211

سَلۡ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ كَمۡ ءَاتَيۡنَٰهُم مِّنۡ ءَايَةِۢ بَيِّنَةٖۗ وَمَن يُبَدِّلۡ نِعۡمَةَ ٱللَّهِ مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَتۡهُ فَإِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ ٢١١

Bu değişimin aslı, âlimin ilmini ve sâlih olanın salâhını kendisine geri çevirerek âlimin ilmine tâbi olmamak ve sâlih olanın salâhıyla doğru yola girmemektir. Kurtubî, 3/395.
Soru: Âyetteki değiştirmenin aslı nedir?

سورة البقرة Ayetler 0 - 211

وَمَن يُبَدِّلۡ نِعۡمَةَ ٱللَّهِ مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَتۡهُ فَإِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ ٢١١

Kim Allah’ın kendisine bahşettiği dinî veya dünyevî bir nimete şükretmeyip gereğini yerine getirmezse, o nimet yavaş yavaş kendisinden yok olup gider ve onun yerini artık küfür ve mâsiyetler alır. Böylece nimetin yerini küfür alır. Kim de şükredip o nimetin hakkını yerine getirirse muhakkak ki o nimet sabit kalıp devam eder ve Yüce Allah o nimeti arttırır. el-Bikâî, 1/390.
Soru: Nimetler nasıl sabit kalır, nasıl zâil olur?

سورة البقرة Ayetler 0 - 212

زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَا وَيَسۡخَرُونَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْۘ وَٱلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۗ

Ey Muhammed! Onlar iman ehlinden olup seni doğrulayarak sana tâbi olanlarla alay etmektedir. Bu alaylarının sebebi ise iman edenlerin sırf dünya ve ev eşyaları ile mallar gibi dünya hayatının süsünü çoğaltıp da onlarla övünmeyi ve baş olma arzusunu terk etmeleri ve böylece Benim katımdaki nimetleri isteyerek Bana yönelmeleridir. Tefsîru’s-Sa‘dî, s. 95.
Soru: Dünya ehli için kurtuluş ve başarının ölçüleri nelerdir?

سورة البقرة Ayetler 0 - 213

فَهَدَى ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لِمَا ٱخۡتَلَفُواْ فِيهِ مِنَ ٱلۡحَقِّ بِإِذۡنِهِۦۗ وَٱللَّهُ يَهۡدِي مَن يَشَآءُ إِلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٍ ٢١٣

Âişe’den  şöyle rivâyet edildi: “Nebî ﷺ geceleyin namaz için kalktığı zaman şöyle dua ederdi:
‘Ey Cebrâil’in, Mikâil’in ve İsrâfil’in Rabbi! Göklerin ve yerin yaratanı, gizli ve âşikârı bilen Allah’ım! Ayrılığa düştükleri şeylerde kulların arasında Sen hükmedersin. İhtilafa düşülen şeyde beni, izninle hakka ulaştır. Şüphesiz Sen, dilediğini doğru yola iletirsin.’” - İbn Teymiyye, 1/493.
Soru: Nebî’nin ﷺ ihtilafa düşülen şeyde Allah’tan hidâyet istediği duası nasıldır?

سورة البقرة Ayetler 0 - 214

أَمۡ حَسِبۡتُمۡ أَن تَدۡخُلُواْ ٱلۡجَنَّةَ وَلَمَّا يَأۡتِكُم مَّثَلُ ٱلَّذِينَ خَلَوۡاْ مِن قَبۡلِكُمۖ مَّسَّتۡهُمُ ٱلۡبَأۡسَآءُ وَٱلضَّرَّآءُ وَزُلۡزِلُواْ حَتَّىٰ يَقُولَ ٱلرَّسُولُ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ مَتَىٰ نَصۡرُ ٱللَّهِۗ أَلَآ إِنَّ نَصۡرَ ٱللَّهِ قَرِيبٞ ٢١٤

(أَم حَسِبتُم)“...mi sandınız?” Bu, müminleri teşvik etmeye ve zorluklar karşısında sabrı emretmeye yönelik bir hitaptır. (ولما يأتكم) “size de gelmeden,” yani sizden öncekilerin başına gelen musibetler size de isabet etmedikçe cennete giremeyeceksiniz. İbn Cüzeyy, 1/107.
Soru: Âyetten anladığına dayanarak cennete girmenin şartının ne olduğunu araştır?

سورة البقرة Ayetler 0 - 214

أَمۡ حَسِبۡتُمۡ أَن تَدۡخُلُواْ ٱلۡجَنَّةَ وَلَمَّا يَأۡتِكُم مَّثَلُ ٱلَّذِينَ خَلَوۡاْ مِن قَبۡلِكُمۖ مَّسَّتۡهُمُ ٱلۡبَأۡسَآءُ وَٱلضَّرَّآءُ وَزُلۡزِلُواْ حَتَّىٰ يَقُولَ ٱلرَّسُولُ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ مَتَىٰ نَصۡرُ ٱللَّهِۗ أَلَآ إِنَّ نَصۡرَ ٱللَّهِ قَرِيبٞ ٢١٤

Bu, Yüce Allah’ın, kendisinin dışındaki tüm sebeplerden sıyrılmalarından sonra peygamberlerden ve onunla beraber olanlardan sıkıntıyı gidereceğine dair bir bildiridir. Bu da onların kalplerini takvâ ile sınamak içindir. Böylece gönülleri yaratılmışlardan bir şeye meyletmekten arınmış olsun ve kalpleri sadece bir olan Allah’a bağlansın. el-Bikâî, 1/397.
Soru: Neden bazen yardım gecikir? Bunu âyete dayanarak açıkla.

سورة البقرة Ayetler 0 - 215

يَسۡٔلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَۖ قُلۡ مَآ أَنفَقۡتُم مِّنۡ خَيۡرٖ فَلِلۡوَٰلِدَيۡنِ وَٱلۡأَقۡرَبِينَ وَٱلۡيَتَٰمَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينِ وَٱبۡنِ ٱلسَّبِيلِۗ وَمَا تَفۡعَلُواْ مِنۡ خَيۡرٖ فَإِنَّ ٱللَّهَ بِهِۦ عَلِيمٞ ٢١٥

İnfakta niyetlere kusur girdiği için, âyet, Allah’ın bilmesiyle sonlandırılmıştır. Çünkü o (infak) nefsin kendisiyle en çok övündüğü amellerdendir. Öyle ki neredeyse o infaktan kişi için, sol elinin bilmediğinin dışında hiçbir şey salim olmayacaktı. el-Bikâî, 1/400.
Soru: Âyetin Allah’ın ilim sıfatıyla bitmesinin delâleti nedir?