قرآن
ﮏ
ﰻ
ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ٢٣ ٢٣
ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ
ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ٢٤ ٢٤ ﭷ ﭸ ﭹ
ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ
ﮄ ﮅ ٢٥ ٢٥ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ
ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ
ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ٢٦ ٢٦ ﮣ ﮤ
ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ
ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ٢٧ ٢٧
ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ
ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ
ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ ٢٨ ٢٨ ﯻ
ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ ﰃ ﰄ ﰅ ﰆ
ﰇ ﰈ ﰉ ﰊ ﰋ ﰌ ﰍ ﰎ ﰏ ﰐ ﰑ ﰒ ٢٩ ٢٩
أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ أُوتُواْ نَصِيبٗا مِّنَ ٱلۡكِتَٰبِ يُدۡعَوۡنَ إِلَىٰ كِتَٰبِ ٱللَّهِ لِيَحۡكُمَ بَيۡنَهُمۡ ثُمَّ يَتَوَلَّىٰ فَرِيقٞ مِّنۡهُمۡ وَهُم مُّعۡرِضُونَ ٢٣
هر کس که حقیقتی را دانسته انکار کند، الله تعالی علمش را از او سلب میکند تا اینکه انکار حقیقت توسط او، به صورت و به صفت کسی که هرگز علمش را نداشته است درمیآید. آلوسی: 3/ 50.
پرسش: توصیف کسانی که کتاب به آنان داده شده است به اعراض و رویگردانی، چه دلالتی دارد؟
ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَالُواْ لَن تَمَسَّنَا ٱلنَّارُ إِلَّآ أَيَّامٗا مَّعۡدُودَٰتٖۖ وَغَرَّهُمۡ فِي دِينِهِم مَّا كَانُواْ يَفۡتَرُونَ ٢٤
توجهی به پیروی از حقیقت نداشتند؛ چون این اعتقاد آنان که در هر حال، از عذاب الله نجات مییابند آنان را بر رویگردانی گستاخ کرده بود. ابن عاشور: 3/ 211.
پرسش: از این اعتقادِ متکبران که آتش جهنم فقط چند روز مشخص به آنان میرسد چه نتيجهای میتوان گرفت؟
وَتُخۡرِجُ ٱلۡحَيَّ مِنَ ٱلۡمَيِّتِ وَتُخۡرِجُ ٱلۡمَيِّتَ مِنَ ٱلۡحَيِّۖ
این امر، بزرگترین دلیل بر قدرت الله است، و اینکه تمام اشیا تحت تسخیر و تدبیر او تعالی هستند، و هیچ تدبیری از خودشان ندارند. به عبارتی، آفرینش اضداد و آفرینش ضد آن توسط الله تعالی، بیانگر مغلوب و مقهور بودن مخلوقات است. سعدی: 127.
پرسش: آیه چگونه بر قدرت کامل الله سبحانه و تعالی و ضعف مخلوقات دلالت دارد؟
لَّا يَتَّخِذِ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ ٱلۡكَٰفِرِينَ أَوۡلِيَآءَ مِن دُونِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَۖ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ فَلَيۡسَ مِنَ ٱللَّهِ فِي شَيۡءٍ إِلَّآ أَن تَتَّقُواْ مِنۡهُمۡ تُقَىٰةٗۗ
بنابر دیدگاه صحیح، هرچه که عرف، آن را تعظیم برمیشمارد و مسلمانان آن را دوستی تلقی میکنند مورد نهی قرار گرفته که به کافران، حتی اهل ذمه، اختصاص داده شود؛ بهخصوص اگر این کار، اثری در دلهای مومنانِ ضعیف بگذارد. آلوسی: 3/ 120.
پرسش: از کدام نوع دوستی با غیر مسلمانان نهی شده است؟
قُلۡ إِن تُخۡفُواْ مَا فِي صُدُورِكُمۡ أَوۡ تُبۡدُوهُ يَعۡلَمۡهُ ٱللَّهُۗ وَيَعۡلَمُ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ ٢٩
این بیان، نوعی تهدید است؛ زیرا میان تهدیدکننده و تحقق تهدیدش، فقط یکی از این دو امر به عنوان مانع وجود دارد: جهل به جرم مجرم، یا ناتوانی از آن؛ اما وقتی که جامعبودن علم و جامعبودن قدرتش را برای آنان اعلام کرد، دانستند که الله تعالی آنان را از کیفرش نجات نمیدهد. ابن عاشور: 3/ 222.
پرسش: چرا الله سبحانه و تعالی در این آیه علم و قدرت خویش را با هم بیان فرمود؟
قُلۡ إِن تُخۡفُواْ مَا فِي صُدُورِكُمۡ أَوۡ تُبۡدُوهُ يَعۡلَمۡهُ ٱللَّهُۗ وَيَعۡلَمُ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ ٢٩
این آیه، هشداری است از جانب الله تعالی به بندگانش... تا آنچه را که آنها را از آن نهی کرده و موجب خشم او تعالی میشود انجام ندهند؛ زیرا او تعالی از تمام امورشان آگاه است، و میتواند کیفر آنان را به تعجیل اندازد، و اگر به برخی از آنان مهلت میدهد، پس از مهلتدادن، همانند ذاتی شکستناپذیر و توانا، آنها را میگیرد. ابن کثیر: 1/ 338.
پرسش: مسلمان چه فایدهای از شناخت علم جامع و قدرت کامل الله تعالی میبرد؟
قُلۡ إِن تُخۡفُواْ مَا فِي صُدُورِكُمۡ أَوۡ تُبۡدُوهُ يَعۡلَمۡهُ ٱللَّهُۗ وَيَعۡلَمُ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ ٢٩
در این آیه، به پاکیزهساختن دلها و به یاد داشتن علم الله در همۀ اوقات راهنمایی شده است؛ در نتیجه بنده حیا میکند از اینکه پروردگارش قلب او را محلی برای هر فکر پستی ببیند، بلکه افکارش را در راه نزدیکیجستن به الله تعالی به کار میگیرد؛ یعنی در آیهای از قرآن یا یکی از احادیث رسول الله ج تدبر میکند، یا در علمی سودمند تحقیق و بررسی میکند، یا در مخلوقات و نعمتهای الله تعالی میاندیشد، یا بندگان الله را پند میدهد. سعدی: 128.
پرسش: حال که میدانی الله تعالی از امور قلبیات آگاه است، چه حالتی باید داشته باشی؟