قرآن
ﮙ
ﱅ
ﭠ ﭡ ١٩ ١٩ ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ
٢٠ ٢٠ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ
ﭵ ﭶ ﭷ ٢١ ٢١ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ
ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ
ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ٢٢ ٢٢ ﮍ ﮎ ﮏ
ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ
ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ٢٣ ٢٣ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ٢٤ ٢٤
ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ
ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ
ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ٢٥ ٢٥ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ
ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ
ﯰ ٢٦ ٢٦ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ
ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ ﰃ ﰄ ﰅ ٢٧ ٢٧ ﰇ ﰈ
ﰉ ﰊ ﰋ ﰌ ﰍ ﰎ ﰏ ﰐ ﰑ ﰒ ٢٨ ٢٨
إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ ١٩ ٱلَّذِينَ يُوفُونَ بِعَهۡدِ ٱللَّهِ وَلَا يَنقُضُونَ ٱلۡمِيثَٰقَ ٢٠
یعنی: عهدی را که با الله بستند نمیشکنند؛ بنابراین تمام میثاقها و پیمانها و سوگندها و نذرها را شامل میشود. پس بنده زمانی در زمرۀ خردمندان که پاداش بزرگی دارند قرار میگیرد که این پیمانها را نشکند و آنها را کامل و بدون کاستی ادا کند. سعدی: 416.
پرسش: چه زمانی بنده در گروه خردمندان قرار میگیرد؟
وَيَدۡرَءُونَ بِٱلۡحَسَنَةِ ٱلسَّيِّئَةَ أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ عُقۡبَى ٱلدَّارِ ٢٢
بنابر قولی: در برابر کسانی که به آنان بدی روا دارند بهترین واکنش را بهکار میگیرند. قول آشکارتر این است که: نیکیها را انجام میدهند و بدیها را با آنان دفع میکنند؛ چنانکه میفرماید: ﴿إِنَّ ٱلۡحَسَنَٰتِ يُذۡهِبۡنَ ٱلسَّئَِّاتِ﴾ [هود: 114]؛ «بیشک نیکیها بدیها را از بین میبرند». ابن جزی: 1/ 436.
پرسش: الله تعالی دری برای بندگانش گشوده که از طریق آن، بدیها را از خود میرانند. این مطلب را توضیح دهید؟
جَنَّٰتُ عَدۡنٖ يَدۡخُلُونَهَا وَمَن صَلَحَ مِنۡ ءَابَآئِهِمۡ وَأَزۡوَٰجِهِمۡ وَذُرِّيَّٰتِهِمۡۖ
یعنی آنان را در کنار دوستانشان یعنی پدران و همسران و فرزندان مومن آنان که صلاحیت ورود به بهشت را دارند قرار میدهد؛ تا چشمشان روشن شود. ابن کثیر: 3/ 492.
پرسش: چرا الله تعالی پدران و همسران و فرزندان صالح را در بهشت کنار یکدیگر قرار میدهد؟
وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ يَدۡخُلُونَ عَلَيۡهِم مِّن كُلِّ بَابٖ ٢٣ سَلَٰمٌ عَلَيۡكُم بِمَا صَبَرۡتُمۡۚ فَنِعۡمَ عُقۡبَى ٱلدَّارِ ٢٤
در ادامه برای تشویق بیشتر فرمود: ﴿وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ يَدۡخُلُونَ عَلَيۡهِم مِّن كُلِّ بَابٖ﴾ زیرا فراوانی و پیاپی آمدن فرشتگان فرستادهشده، سبب افتخار و شادمانی و احترام بیشتر است. بقاعی: 4/ 147.
پرسش: آمدن فرشتگان نزد مومنان در بهشت چه فایدهای دارد؟
ٱللَّهُ يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقۡدِرُۚ وَفَرِحُواْ بِٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَمَا ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَا فِي ٱلۡأٓخِرَةِ إِلَّا مَتَٰعٞ ٢٦
روزی گسترده و فراوان، دلیلی بر گرامی و ارجمندی آنان نیست، چنانکه روزی محدود بعضی مومنان بر خواری آنان دلالت ندارد. هر یک از این دو حالت، حکمتهایی الهی دارد که خود الله از آنها آگاه است. چه بسا روزی فراوان به کافر داده میشود تا به تدریج به سوی عذاب برود و روزی مومن محدود میگردد تا اجرش بیشتر شود. آلوسی: 13/ 184.
پرسش: آیا روزی فراوان در دنیا، بر موفقیت و کرامت انسان دلالت دارد؟
وَفَرِحُواْ بِٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا
این شادمانی باعث شد که به دنیا آرام گیرند و از آخرت غافل شوند؛ چون از عقل کاملی برخوردار نبودند. سعدی: 417.
پرسش: شادمانی به امور دنیا در چه صورتی ناپسند است؟
ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَطۡمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكۡرِ ٱللَّهِۗ أَلَا بِذِكۡرِ ٱللَّهِ تَطۡمَئِنُّ ٱلۡقُلُوبُ ٢٨
هر دلی با یاد الله آرام میگیرد، پس هر کس که دلش چنین حالتی نداشته باشد دروغگو و معاند است، و هر کس فرمان برد و به مقتضای این آرامش عمل کند مومن است. بقاعی: 4/ 147.
پرسش: چه چیزی مانع آرامش کامل دلهاست؟