قرآن
ﮖ
ﱃ
ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ
ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ
ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ٧١ ٧١ ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ
ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ٧٢ ٧٢
ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ
ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ
٧٣ ٧٣ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ
ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ
ﮰ ٧٤ ٧٤ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ
ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ٧٥ ٧٥
ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ٧٦ ٧٦
ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ
ﯸ ٧٧ ٧٧ ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ
ﰁ ﰂ ﰃ ﰄ ﰅ ﰆ ﰇ ﰈ ﰉ ٧٨ ٧٨
ثُمَّ لَا يَكُنۡ أَمۡرُكُمۡ عَلَيۡكُمۡ غُمَّةٗ ثُمَّ ٱقۡضُوٓاْ إِلَيَّ وَلَا تُنظِرُونِ ٧١
﴿ثُمَّ ٱقۡضُوٓاْ إِلَيَّ﴾ یعنی هر کاری که میخواهید انجام دهید. معنای آیه چنین است: نوح ÷ به قومش گفت: اگر این کار من که شما را به سوی الله دعوت میدهم بر شما دشوار آمده است، هر کاری را که میخواهید انجام دهید، من اهمیتی به شما نمیدهم؛ چون بر الله توکل کردهام و به او سبحانه اعتماد دارم. ابن جزی: 1/ 385.
پرسش: قدرت در موضعگیری به خودی خود حاصل نمیشود بلکه به یکی از اعمال قلبی وابسته است. این عمل قلبی که باعث ایستادگی و استحکام در مواضع میشود چیست؟
فَإِن تَوَلَّيۡتُمۡ فَمَا سَأَلۡتُكُم مِّنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِۖ
﴿فَمَا سَأَلۡتُكُم مِّنۡ أَجۡرٍ﴾ در قبال تبلیغِ رسالت و دعوت، دستمزد و عوضی از شما نخواستهام، ﴿إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِ﴾ مزد و پاداشم تنها بر الله است. بغوی: 2/ 372.
پرسش: آیه یکی از نشانههای راستیِ دعوتگر را که سبب شناخت علمای سنت از علمای بدعت میشود بیان میکند. این نشانه چیست؟
فَكَذَّبُوهُ فَنَجَّيۡنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ وَجَعَلۡنَٰهُمۡ خَلَٰٓئِفَ وَأَغۡرَقۡنَا ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِٔايَٰتِنَاۖ فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُنذَرِينَ ٧٣
نجات نوح ÷ قبل از غرقشدن- که نجات از آن واقع شد- به این سبب ذکر شد تا اشاره کند به اینکه نزد الله، نجات نوح ÷ از غرقشدن تکذیبکنندگانش مهمتر است، و به این هدف که مسلمانان شنونده زودتر از این قصه شادمان شوند. ابن عاشور: 11/ 243.
پرسش: چرا نجات نوح ÷ توسط الله، قبل از غرقشدن قومش ذکر شد؟
ثُمَّ بَعَثۡنَا مِنۢ بَعۡدِهِۦ رُسُلًا إِلَىٰ قَوۡمِهِمۡ فَجَآءُوهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَمَا كَانُواْ لِيُؤۡمِنُواْ بِمَا كَذَّبُواْ بِهِۦ مِن قَبۡلُۚ كَذَٰلِكَ نَطۡبَعُ عَلَىٰ قُلُوبِ ٱلۡمُعۡتَدِينَ ٧٤
﴿عَلَىٰ قُلُوبِ ٱلۡمُعۡتَدِينَ﴾ یعنی متجاوزان از حدود معروف در کفر و دشمنی؛ و به این سبب آنها را از پذیرش حق و پیمودن راه راست و درست محروم میکنیم. آلوسی: 11/ 216.
پرسش: بر اساس آیه، موانع هدایت و موفقشدن به استقامت چیست؟
ثُمَّ بَعَثۡنَا مِنۢ بَعۡدِهِم مُّوسَىٰ وَهَٰرُونَ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ وَمَلَإِيْهِۦ بِـَٔايَٰتِنَا فَٱسۡتَكۡبَرُواْ وَكَانُواْ قَوۡمٗا مُّجۡرِمِينَ ٧٥
الله تعالی در مواضع زیادی از قرآن کریم، قصۀ موسی ÷ با فرعون را بیان فرموده است؛ زیرا از شفگتآورترین قصههاست؛ فرعون احتیاط کامل را در مورد موسی ÷ بهکار گرفت، اما تقدیر چنین اقتضا کرد که او را در بستر و سر سفرۀ خودش مانند فرزند پرورش دهد، تا اینکه موسی ÷ رشد یافت و به جوانی رسید، و الله سببی ساخت تا او را از میان آنان خارج کند، و نبوت و رسالت و سخنگفتن با او را برایش ارزانی داشت، و او را به سوی فرعون فرستاد تا به سوی الله فراخواند. ابن کثیر: 2/ 408.
پرسش: چرا قصۀ موسی ÷ همراه فرعون بسیار در قرآن تکرار شده است؟
قَالُوٓاْ أَجِئۡتَنَا لِتَلۡفِتَنَا عَمَّا وَجَدۡنَا عَلَيۡهِ ءَابَآءَنَا وَتَكُونَ لَكُمَا ٱلۡكِبۡرِيَآءُ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَمَا نَحۡنُ لَكُمَا بِمُؤۡمِنِينَ ٧٨
﴿وَتَكُونَ لَكُمَا ٱلۡكِبۡرِيَآءُ﴾ یعنی عظمت و پادشاهی و قدرت عظمت و پادشاهی و قدرت برای شما دو تن [= موسی و هارون] باشد. قرطبی: 11/ 28.
پرسش: توضیح دهید که متهمکردن دعوتگران به اینکه خواهان منصب هستند، روشی قدیمی است.
قَالُوٓاْ أَجِئۡتَنَا لِتَلۡفِتَنَا عَمَّا وَجَدۡنَا عَلَيۡهِ ءَابَآءَنَا وَتَكُونَ لَكُمَا ٱلۡكِبۡرِيَآءُ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَمَا نَحۡنُ لَكُمَا بِمُؤۡمِنِينَ ٧٨
دلایل فقط با دلایل و برهانها دفع میشود، اما اگر کسی حق را بیاورد و سخنش با چنین تهمتهايی رد شود، بر ناتوانی طرف مقابل در رد حق دلالت دارد؛ زیرا اگر دلیل داشت که قطعاً آن را میآورد و نمیگفت: تو چنین قصدی داری و فلان هدف را دنبال میکنی. تفاوتی نمیکند در این ادعا راست بگوید یا دروغ. سعدی: 371.
پرسش: یکی از روشهای پیروان باطل هنگام گفتگو در آیه وجود دارد. این روش را توضیح دهید.