قرآن

پیشی‌گرفتن برای هجرت، طاعتی بزرگ است؛ زیرا کاری دشوار بر نفس و مخالف طبع است؛ پس هر کس قبل از همه بر این کار اقدام کند، الگوی دیگران در این طاعت قرار می‌گیرد. قاسمی: 4/ 191.
پرسش: چرا الله تعالی برای کسی که بر هجرت و نصرت پیشی بگیرد فضیلت و مزد بزرگی قائل شده است؟

الله تعالی از سابقون، بدون پیش‌شرطِ احسان خوشنود شد، اما از تابعان فقط در صورتی خوشنود شده است که با احسان (به نیکی) از سابقون پیروی کنند... خوشنودی از جانب الله، صفتی قدیمی است؛ یعنی فقط از بنده‌ای راضی می‌شود که بداند او را به موجبات خوشنودی می‌رساند، و هر کس که الله از او راضی شود، هرگز بر او خشم نخواهد گرفت. ابن تیمیه: 3/ 440.
پرسش: بر اساس آیه فضیلت صحابه را توضیح بده.

تکرار عذاب‌شان شاید به سبب کفر مقدم بر نفاق‌شان باشد. قاسمی: 4/ 193.
پرسش: تکرار عذاب در﴿سَنُعَذِّبُهُم مَّرَّتَيۡنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلَىٰ عَذَابٍ عَظِيمٖ﴾ چه دلیلی دارد؟

این آیه دلالت دارد بر این‌که کسی که اعمال صالح و غیر صالح را در هم آمیخته اما معترف و پشیمان است و هنوز توبۀ راستین به جای نیاورده است، تحت بیم و امید قرار دارد، و به سلامت نزدیک‌تر است، اما کسی كه اعمال صالح و ناصالح را در هم آمیخته ولی معترف نیست و از گذشته پشیمان نشده است، بلکه همچنان بر انجام گناهان اصرار می‌ورزد، شدیدترین ترس در مورد او وجود دارد. سعدی: 350.
پرسش: کسانی که هم اعمال صالح دارند و هم اعمال بد، به دو گروه تقسیم می‌شوند، این دو گروه کدامند؟

﴿خُذۡ مِنۡ أَمۡوَٰلِهِمۡ صَدَقَةٗ تُطَهِّرُهُمۡ﴾ یعنی با صدقه آنان را از گناهان‌شان پاک گردانی، ﴿وَتُزَكِّيهِم بِهَا﴾ یعنی آنان را از جایگاه منافقان به جایگاه مخلصان بالا ببری. بغوی: 2/ 322.
پرسش: مواردی از برکات صدقه بر مومن را بیان کنید.

مستحب است که امام یا جانشین او برای کسی که زکاتش را ادا می‌کند به برکت دعا کند، و این‌که این دعا به‌گونه‌ای آشکار باشد که صدقه‌دهنده آن را بشنود و آرامش حاصل کند. نتيجه اين‌که: شایسته است که با سخن نرم و دعا و اموری از این قبیل که سبب ایجاد آرامش و سکون قلبی مومن می‌شود، او را شادمان کرد، و کسی را که انفاقی می‌کند یا عمل صالحی انجام می‌دهد با دعا و ستایش، به نشاط آورد. سعدی: 351.
پرسش: دعا برای صدقه‌دهنده توسط کسی که صدقه را می‌گیرد چه فایده‌ای دارد؟

پس از اعلام پذیرش توبۀ‌شان، فرمان یافتند که عمل کنند؛ زیرا وقتی که توبۀ‌شان پذیرفته شد باید کاری انجام می‌دادند که بر راستی توبۀ‌شان و تمایل زیاد آنان بر ارتقا به مراتب کمال دلالت کند، تا به کسانی که از آنان پیشی گرفتند برسند که مقصود همین است. ابن عاشور: 11/ 25.
پرسش: چرا پس از این‌که خبر پذیرش توبۀ مومنان اعلام شد به انجام عمل دستور یافتند؟