قرآن
ﮎ
ﰹ
ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ
ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ
ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ
ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ
ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ
ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ
ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ
ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ١٠٢ ١٠٢ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ
ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ١٠٣ ١٠٣
ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ
ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ١٠٤ ١٠٤ ﯡ ﯢ
ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ
ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ
ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ١٠٥ ١٠٥
وَمَا كَفَرَ سُلَيۡمَٰنُ وَلَٰكِنَّ ٱلشَّيَٰطِينَ كَفَرُواْ يُعَلِّمُونَ ٱلنَّاسَ ٱلسِّحۡرَ
در فراگیریِ سِحر از نزدیکیجستن به شیطان از طریق ارتکاب امور زشت و ناپسند یاری گرفته میشود. این کار میتواند به صورت گفتاری باشد؛ مانند رقیههایی که الفاظ شرکآلود و ستایش شیطان و رام کردن او در آن است. یا به صورت عملی باشد مانند عبادت ستارگان و پایبندی به جنایت و سایر گناهان. آلوسی: 1/ ۳۳۸.
پرسش: سِحر فقط از طریق شرک و کفر آموخته میشود، این مطلب را بر اساس آیه توضیح دهید.
وَمَا كَفَرَ سُلَيۡمَٰنُ وَلَٰكِنَّ ٱلشَّيَٰطِينَ كَفَرُواْ يُعَلِّمُونَ ٱلنَّاسَ ٱلسِّحۡرَ
چنانکه فرشتگان فقط به مردم نیکوکار که در گفتار و عمل در مراقبت بر عبادت و تقرب به الله تعالی همانند آنان هستند یاری میرسانند، شیاطین نیز فقط به کسانی که در گفتار و عمل و اعتقاد، شبیه آنان در خباثت و نجاست هستند یاری میرسانند. از این طریق، ساحر از پیامبر و ولی متمایز میگردد. آلوسی: 1/ ۳۳۸.
پرسش: چه رابطهای میان فرشتگان و شیاطین با انسانها وجود دارد؟
وَمَا هُم بِضَآرِّينَ بِهِۦ مِنۡ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ
این آیه و آیات مشابه دلالت دارند بر اینکه اسباب هرچند تأثیری قوی داشته باشد باز هم تابع قضا و قدر است و مستقلا تاثیرگذار نیست. سعدی: ۶۱.
پرسش: دیدگاه صحیحی که شخص مسلمان باید در مورد اسباب داشته باشد چیست؟
وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمۡ وَلَا يَنفَعُهُمۡۚ
از این دو فرشته، سحری را میآموختند که به آنان زیان دینی میرساند و سودی در آخرتشان برای آنان نداشت. طبری: 2/ ۴۵۰.
پرسش: منظور از نفع نفیشده در آیه چیست؟
وَلَقَدۡ عَلِمُواْ لَمَنِ ٱشۡتَرَىٰهُ مَا لَهُۥ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ مِنۡ خَلَٰقٖۚ وَلَبِئۡسَ مَا شَرَوۡاْ بِهِۦٓ أَنفُسَهُمۡۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ ١٠٢
سحر در آخرت سود نمیرساند و سبب نزدیکی به الله نمیشود و هر کس آن را برگزیند هیچ بهرهای در آخرت ندارد؛ زیرا بر شرک و دروغ و ستم استوار است و هدف صاحبش ستم و فواحش است. ابن تیمیه: 2/ ۲۸۷.
پرسش: چرا سحر، سود نمیرساند و سبب نزدیکی به الله تعالی نمیشود؟
وَلَوۡ أَنَّهُمۡ ءَامَنُواْ وَٱتَّقَوۡاْ لَمَثُوبَةٞ مِّنۡ عِندِ ٱللَّهِ خَيۡرٞۚ لَّوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ ١٠٣
﴿لَمَثُوبَةٞ مِّنۡ عِندِ ٱللَّهِ﴾. نفرمود: «لَمَثُوبَةُ الله» تا نکره، خبر از تقلیل داشته باشد، یعنی مقدار اندکی از پاداش الله تعالی در آخرتِ همیشگی، بهتر است از پاداش زیاد در دنیای فانی؛ پس چگونه خواهد بود وقتی که پاداش الله تعالی بسیار و همیشگی باشد؟! آلوسی: ۱/ ۳۴۷.
پرسش: چرا واژۀ ﴿مَثُوبَةُ﴾ به صورت نکره آمد و به لفظ جلاله اضافه نشد؟
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَقُولُواْ رَٰعِنَا وَقُولُواْ ٱنظُرۡنَا وَٱسۡمَعُواْۗ وَلِلۡكَٰفِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٞ ١٠٤
مسلمانان هنگامی که رسول الله ج برای آموختن احکام دین آنان را مورد خطاب قرار میداد میگفتند: ﴿رَٰعِنَا﴾ یعنی رعایت حال ما را بکن و از این لفظ، معنایی صحیح قصد میکردند. اما یهودیان که معنای فاسدی را قصد میکردند، فرصتی به دست آورده و با آن رسول را مورد خطاب قرار میدادند و همان معنای فاسد را اراده میکردند، بنابراین الله تعالی برای بستن این باب، مومنان را از گفتن واژۀ مذکور نهی فرمود. از این مطلب به دست میآید كه وقتی امری جایز، وسیلهای برای حرامی قرار گیرد باید از آن نهی شود. سعدی: ۶۱.
پرسش: یکی از آداب اسلامی هنگام خطاب قرار دادن دیگران، از این آیه استنباط میشود. آن را نام ببرید.