قرآن
ﮒ
ﰿ
ﭙ ﭚ ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ٥٣ ٥٣ ﭢ
ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ
ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ
ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ٥٤ ٥٤
ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ
٥٥ ٥٥ ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ
ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ
٥٦ ٥٦ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ
ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ
ﯖ ﯗ ٥٧ ٥٧ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ
ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ٥٨ ٥٨ ﯩ ﯪ
ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ
ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ
ﰂ ﰃ ﰄ ﰅ ﰆ ﰇ ﰈ ﰉ ﰊ ٥٩ ٥٩
وَكَذَٰلِكَ فَتَنَّا بَعۡضَهُم بِبَعۡضٖ لِّيَقُولُوٓاْ أَهَٰٓؤُلَآءِ مَنَّ ٱللَّهُ عَلَيۡهِم مِّنۢ بَيۡنِنَآۗ أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِأَعۡلَمَ بِٱلشَّٰكِرِينَ ٥٣
﴿وَكَذَٰلِكَ فَتَنَّا بَعۡضَهُم بِبَعۡضٖ﴾ یعنی کافران را با مومنان آزمودیم. این آزمایش به این صورت بود که کافران میگفتند: آیا این بردگان و فقرا هستند که الله توفیق به حق و سعادت را به آنان بخشیده و به ما نبخشیده است، در حالی که ما شریف و ثروتمند هستیم. این سخن آنان برای بعیدپنداشتن و شگفتدانستن این امر بود. عبارت ﴿أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِأَعۡلَمَ بِٱلشَّٰكِرِينَ﴾: ردّی بر این سخن کافران است. ابن جزی: 1/ 271.
پرسش: هدایت ضعیفان، چگونه فتنه و آزمایشی برای گمراهان است؟
أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِأَعۡلَمَ بِٱلشَّٰكِرِينَ ٥٣
اینان کسانی هستند که قدر نعمت ایمان را میدانند و در قبال آن، از الله سپاسگزاری میکنند. ابن تیمیه: 3/ 28.
پرسش: منظور از شاکران مذکور در آیه چه کسانی هستند؟
وَإِذَا جَآءَكَ ٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِـَٔايَٰتِنَا فَقُلۡ سَلَٰمٌ عَلَيۡكُمۡۖ كَتَبَ رَبُّكُمۡ عَلَىٰ نَفۡسِهِ ٱلرَّحۡمَةَ أَنَّهُۥ مَنۡ عَمِلَ مِنكُمۡ سُوٓءَۢا بِجَهَٰلَةٖ ثُمَّ تَابَ مِنۢ بَعۡدِهِۦ وَأَصۡلَحَ فَأَنَّهُۥ غَفُورٞ رَّحِيمٞ ٥٤
هر گاه مومنان نزد تو آمدند از آنان استقبال کن و خوشآمد بگو و درود و سلام بر آنان بفرست، آنان را به رحمت الله و بخشش و احسان گستردۀ او که اراده و قصدشان را تقویت میکند بشارت بده، بر تمام اسباب و راههایی که باعث رسیدن به این امر میشود تشویق کن، از ماندن در گناهان بترسان و به توبه از معاصی فرمان بده تا به مغفرت و بخشش پروردگارشان دست یابند. سعدی: 258.
پرسش: علما و دعوتگران باید چه نوع ارتباطی با پیروان صالح خویش داشته باشند؟
وَكَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ ٱلۡأٓيَٰتِ وَلِتَسۡتَبِينَ سَبِيلُ ٱلۡمُجۡرِمِينَ ٥٥
با آشکارشدن راه مجرمان، راه مومنان نیز آشکار میگردد. قرطبی: 8/ 396.
پرسش: چرا فقط راه مجرمان را بیان فرمود و راه مومنان را ذکر نکرد؟
وَلِتَسۡتَبِينَ سَبِيلُ ٱلۡمُجۡرِمِينَ ٥٥
زیرا وقتی که راه مجرمان مشخص و روشن باشد، پرهیز و دوری از آن ممکن میگردد، بر خلاف زمانی که مشتبه و پوشیده باشد؛ که در چنین حالتی، این هدف بزرگ محقق نمیگردد. سعدی: 258.
پرسش: آشکارکردن راه مجرمان، چه حکمتی در بر دارد؟
قُل لَّوۡ أَنَّ عِندِي مَا تَسۡتَعۡجِلُونَ بِهِۦ لَقُضِيَ ٱلۡأَمۡرُ بَيۡنِي وَبَيۡنَكُمۡۗ
عذاب را به شما میرساندم و این امر هیچ خیری برایتان نداشت، اما فرمان از جانب ذات حلیم و صبوری است که عاصیان و گناهکاران از او فرمان نمیبرند و در برابر او گستاخی میکنند، اما او تعالی آنان را میبخشد و روزی میدهد و نعمتهای ظاهری و باطنی خویش را به سوی آنان سرازیر میگرداند. سعدی: 259.
پرسش: آیه چگونه بر گستردگی رحمت الله سبحانه و تعالی دلالت دارد؟
وَعِندَهُۥ مَفَاتِحُ ٱلۡغَيۡبِ لَا يَعۡلَمُهَآ إِلَّا هُوَۚ وَيَعۡلَمُ مَا فِي ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِۚ وَمَا تَسۡقُطُ مِن وَرَقَةٍ إِلَّا يَعۡلَمُهَا
﴿وَمَا تَسۡقُطُ مِن وَرَقَةٍ إِلَّا يَعۡلَمُهَا﴾ یعنی هیچ برگ درختی نمیافتد مگر اینکه زمان و مکان افتادن و مدت چرخیدن آن در هوا را میداند، و هیچ دانهای نمیروید مگر اینکه میداند چه زمانی میروید، چه اندازه رشد میکند و چه کسی آن را میخورد. قرطبی: 8/ 405.
پرسش: آیه مثالی بیان میکند كه نشانۀ گستردگی علم الله تعالی است. این مطلب را توضیح دهید.