قرآن
ﮏ
ﰻ
ﭙ ﭚ ﭛ ١٦ ١٦ ﭝ ﭞ ﭟ
ﭠ ﭡ ﭢ ١٧ ١٧ ﭤ ﭥ
ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ
ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ ١٨ ١٨ ﭸ ﭹ
ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ
ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ
ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ ١٩ ١٩ ﮕ ﮖ
ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ
ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ
ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ٢٠ ٢٠
ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ
ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ
ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ٢١ ٢١ ﯨ ﯩ ﯪ
ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ٢٢ ٢٢
ٱلصَّٰبِرِينَ وَٱلصَّٰدِقِينَ وَٱلۡقَٰنِتِينَ وَٱلۡمُنفِقِينَ وَٱلۡمُسۡتَغۡفِرِينَ بِٱلۡأَسۡحَارِ ١٧
تخصیص سحرگاهان برای استغفار، به این سبب است که دعا در این وقت، بهتر اجابت میشود؛ چون عبادت در این هنگام دشوارتر، نفس زلالتر، و قلب فارغتر است. آلوسی: 3/ 102.
پرسش: چرا سحرگاهان برای استغفار اختصاص یافت؟
ٱلصَّٰبِرِينَ وَٱلصَّٰدِقِينَ وَٱلۡقَٰنِتِينَ وَٱلۡمُنفِقِينَ وَٱلۡمُسۡتَغۡفِرِينَ بِٱلۡأَسۡحَارِ ١٧
شب را با نماز سپری میکنند، سپس در سحر برای استغفار مینشینند، و قیام شب را با استغفار به پایان میرسانند. ابن تيمية: ٢/ ٣٩.
پرسش: اکثر عبادات با چه چیزی ختم میشوند؟
شَهِدَ ٱللَّهُ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ وَأُوْلُواْ ٱلۡعِلۡمِ قَآئِمَۢا بِٱلۡقِسۡطِۚ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ ١٨
آیه دلالت دارد بر اینکه برترین امور، علم توحید است؛ زیرا الله تعالی خود، به آن گواهی داده، و مخلوقات خاصش را نیز بر آن گواه گرفته است، و این گواهی به منزله دیدن با چشم است و جز از روی علم و یقین نیست. سعدی: 125.
پرسش: علم توحید چه جایگاهی دارد؟ و این آیه چگونه بر پاسخ سؤال دلالت میکند؟
شَهِدَ ٱللَّهُ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ وَأُوْلُواْ ٱلۡعِلۡمِ قَآئِمَۢا بِٱلۡقِسۡطِۚ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ ١٨
این آیه از وجوه زیادی بر شرف و فضیلت علم دلالت دارد: وجه اول اینکه الله تعالی گواهی علما را با گواهی خویش و گواهی فرشتگانش یکجا بیان فرمود که این امر برای فضیلت کفایت میکند. وجه دوم اینکه الله تعالی علما را گواه و حجتی بر مردم قرار داد، و مردم را ملزم کرد به امری که به آن گواهی داده شده است عمل کنند؛ پس علما سبب این کار هستند و هر کس به آن عمل کند، اجر عمل او به علما نیز میرسد. این فضل الهی است که به هر کس که بخواهد میبخشد. وجه سوم این است که گواهقرارگرفتن علما توسط الله تعالی، متضمن تزکیه و عادلدانستن آنان است و اینکه در آنچه الله آنان را بر آن نگهبان قرار داده است امین هستند. سعدی: 125.
پرسش: آیه از جهات متعددی بر شرف علم و علما دلالت دارد. این جهات را بیان کنید.
إِنَّ ٱلدِّينَ عِندَ ٱللَّهِ ٱلۡإِسۡلَٰمُۗ وَمَا ٱخۡتَلَفَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلۡعِلۡمُ بَغۡيَۢا بَيۡنَهُمۡۗ وَمَن يَكۡفُرۡ بِٔايَٰتِ ٱللَّهِ فَإِنَّ ٱللَّهَ سَرِيعُ ٱلۡحِسَابِ ١٩
سبب اجتماع و اُلفَت، پیوندِ دین و عمل به تمام آن است؛ یعنی عبادت پنهانی و آشکار الله به یگانگی و بدون هیچ شریکی، چنانکه به آن فرمان داده است. سبب تفرقه نیز ترک بخشی از آنچه که بندگان به آن فرمان یافتهاند و حسادت آنان به یکدیگر است. ثمرۀ اجتماع، رحمت و خوشنودی و درود الله تعالی و خوشبختی دنیا و آخرت و سفیدی چهرههاست. در مقابل، نتیجۀ تفرقه، عذاب و لعنت الله و سیاهی چهرهها و بیزاری رسول الله ج از آنان است. مجموع الفتاوی: 1/ 17.
پرسش: سبب اجتماع و سبب تفرقه در امت اسلامی چیست؟
وَمَا ٱخۡتَلَفَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلۡعِلۡمُ بَغۡيَۢا بَيۡنَهُمۡۗ وَمَن يَكۡفُرۡ بِٔايَٰتِ ٱللَّهِ فَإِنَّ ٱللَّهَ سَرِيعُ ٱلۡحِسَابِ ١٩
خبر میدهد از اینکه آنان بعد از شناخت حقایق، به سبب بغی، یعنی حسادت، با هم اختلاف ورزیدند. ابن جزی: 1/ 139.
پرسش: آیه کدام یک از اسباب اختلاف را بیان میکند؟
إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكۡفُرُونَ بِٔاَيَٰتِ ٱللَّهِ وَيَقۡتُلُونَ ٱلنَّبِيِّۧنَ بِغَيۡرِ حَقّٖ وَيَقۡتُلُونَ ٱلَّذِينَ يَأۡمُرُونَ بِٱلۡقِسۡطِ مِنَ ٱلنَّاسِ فَبَشِّرۡهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ٢١
این آیه دلالت دارد بر اینکه امر به معروف و نهی از منکر، در امتهای پیشین واجب بوده است. قرطبی: 5/ 73.
پرسش: اهمیت حکم امر به معروف و نهی از منکر را بیان کنید؟