قرآن
ﮨ
ﱌ
ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ٦٠ ٦٠ ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ
ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ
ﭲ ﭳ ٦١ ٦١ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ
ﭺ ﭻ ﭼ ٦٢ ٦٢ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ
ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ
ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ٦٣ ٦٣ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ
ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ
٦٤ ٦٤ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ٦٥ ٦٥
ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ٦٦ ٦٦ ﮱ
ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ
٦٧ ٦٧ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ
ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ٦٨ ٦٨ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ
ﯳ ﯴ ﯵ ٦٩ ٦٩ ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ
ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ ﰃ ﰄ ﰅ ﰆ ﰇ ٧٠ ٧٠
وَمَآ أُوتِيتُم مِّن شَيۡءٖ فَمَتَٰعُ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَزِينَتُهَاۚ وَمَا عِندَ ٱللَّهِ خَيۡرٞ وَأَبۡقَىٰٓۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ ٦٠
﴿فَمَتَٰعُ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَزِينَتُهَا﴾: یعنی روزهای اندکی مورد بهرهبرداری قرار میگیرد و مردم خود را با آن میآرایند. واژۀ متاع بیانگر اندکبودن است، و آنچه در مقابل قرار دارد ماندگارتر معرفی شد. واژۀ دنیا به کمی و فرومایگی اشاره دارد. ﴿وَمَا عِندَ ٱللَّهِ﴾ در بهشت، یعنی ثواب، ﴿خَيۡرٞ﴾ به خودی خود از متاع دنیا؛ زیرا لذتی خالص و سُروری کامل است. ﴿وَأَبۡقَىٰٓ﴾ زیرا همیشگی است، و متناهی و غیر متناهی با هم قابل مقایسه نیستند. ﴿أَفَلَا تَعۡقِلُونَ﴾ یعنی: آیا نمیاندیشید تا این امر واضح را انجام ندهید، یعنی آنچه را که پستتر است با آنچه بهتر است عوض نکنید. آلوسی: 10/ 306.
پرسش: این مطلب را توضیح دهید که آیه به ناچیزبودن دنیا در برابر آخرت اشاره دارد.
وَمَآ أُوتِيتُم مِّن شَيۡءٖ فَمَتَٰعُ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَزِينَتُهَاۚ وَمَا عِندَ ٱللَّهِ خَيۡرٞ وَأَبۡقَىٰٓۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ ٦٠
دلالت دارد بر اینکه با توجه به خِرَد بنده، آخرت بر دنیا ترجیح داده میشود و هیچکس دنیا را بر آخرت ترجیح نمیدهد مگر انسان کمخرد. سعدی: 621.
پرسش: انسان خردمند و نادان چگونه از یکدیگر بازشناخته میشوند؟
وَمَآ أُوتِيتُم مِّن شَيۡءٖ فَمَتَٰعُ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَزِينَتُهَاۚ وَمَا عِندَ ٱللَّهِ خَيۡرٞ وَأَبۡقَىٰٓۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ ٦٠
پاداشی که نزد الله برای اطاعتگران و دوستانش وجود دارد بهتر است از متاع و زینت این دنیا که به شما داده شده است. طبری: 19/ 604.
پرسش: چرا اکثر نعمتهای دنیایی به کافران رسیده است؟
قَالَ ٱلَّذِينَ حَقَّ عَلَيۡهِمُ ٱلۡقَوۡلُ رَبَّنَا هَٰٓؤُلَآءِ ٱلَّذِينَ أَغۡوَيۡنَآ أَغۡوَيۡنَٰهُمۡ كَمَا غَوَيۡنَاۖ تَبَرَّأۡنَآ إِلَيۡكَۖ مَا كَانُوٓاْ إِيَّانَا يَعۡبُدُونَ ٦٣
﴿رَبَّنَا هَٰٓؤُلَآءِ﴾: به پیروان اشاره دارد. ﴿ٱلَّذِينَ أَغۡوَيۡنَآ﴾ یعنی: ما آنان را به گمراهی انداختیم، به سبب سخنانی که برایشان آراستیم و با آنکه ضعف و نادرستی سخنان ما واضح ما بود، اما آنان با توجه به مال و مقام دنیوی ما، سخنان ما را پذیرفتند. سپس سخنی را از سر میگیرند که گمان میکنند عذاب را از آنان دور میکند، پس میگویند: ﴿أَغۡوَيۡنَٰهُمۡ﴾ یعنی: آنگاه به اختیار خودشان گمراه شدند. بقاعی: 14/ 334.
پرسش: با توجه به آیه خطر همنشینی با دوستان ناباب و پیروی کورکورانه از آنان را بیان کنید.
وَيَوۡمَ يُنَادِيهِمۡ فَيَقُولُ مَاذَآ أَجَبۡتُمُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ٦٥ فَعَمِيَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلۡأَنۢبَآءُ يَوۡمَئِذٖ فَهُمۡ لَا يَتَسَآءَلُونَ ٦٦
میفرماید: خبرها بر آنان پوشیده میماند. منظور این است که دلایل بر آنها مخفی میماند و چیزی برای استدلال نمییابند؛ زیرا الله تعالی دلایل را پیاپی به سوی آنان فرستاد و هیچ عذری برایشان باقی نگذاشت؛ بنابراین هیچ دلیلی برای ارائه و هیچ خبری برای ابلاغ ندارند که سبب نجات و رهاییشان شود. طبری: 19/ 607.
پرسش: چرا گناهکاران در روز قیامت هیچ دلیلی برای ارائه ندارند؟
فَأَمَّا مَن تَابَ وَءَامَنَ وَعَمِلَ صَٰلِحٗا فَعَسَىٰٓ أَن يَكُونَ مِنَ ٱلۡمُفۡلِحِينَ ٦٧
واژۀ عسی از جانب الله مفید قطعیت است؛ زیرا به فضل و بخشش الله قطعاً واقع میشود. ابن کثیر: 3/ 383.
پرسش: واژۀ ﴿فَعَسَىٰٓ﴾ وقتی از جانب الله تعالی باشد چه معنایی را میرساند؟
وَرَبُّكَ يَخۡلُقُ مَا يَشَآءُ وَيَخۡتَارُۗ مَا كَانَ لَهُمُ ٱلۡخِيَرَةُۚ
یکی از علما گفته است: برای هیچکس شایسته نیست بر انجام یکی از امور دنیا بپردازد مگر پس از اینکه با ادای دو رکعت نماز استخاره، برای انجام آن کار از الله طلب خیر نماید. قرطبی: 16/ 308.
پرسش: انسان در انجام کارهای دنیایی چگونه از الله سبحانه و تعالی طلب خیر میکند؟