قرآن
ﮕ
ﱃ
ﭕ ﭖ ﭗ ﭘ
ﭙ ﭚ ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ
ﭠ ﭡ ١١٢ ١١٢ ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ
ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ
ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ ١١٣ ١١٣ ﭸ
ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ
ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ
ﮍ ﮎ ١١٤ ١١٤ ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ
ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ
ﮢ ١١٥ ١١٥ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ
ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ١١٦ ١١٦
ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ
ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ
ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ١١٧ ١١٧
ٱلتَّٰٓئِبُونَ ٱلۡعَٰبِدُونَ ٱلۡحَٰمِدُونَ ٱلسَّٰٓئِحُونَ ٱلرَّٰكِعُونَ ٱلسَّٰجِدُونَ ٱلۡأٓمِرُونَ بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَٱلنَّاهُونَ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ وَٱلۡحَٰفِظُونَ لِحُدُودِ ٱللَّهِۗ
﴿ٱلۡعَٰبِدُونَ﴾ یعنی کسانی که به عبودیت الله و استمرار بر طاعت او تعالی شامل ادای واجبات و مستحبات در تمام اوقات مُتّصف هستند. بنده با این اوصاف در گروه عابدین قرار میگیرد. سعدی: 353.
پرسش: چه زمانی صفت عابد بر انسان صدق میکند؟
وَبَشِّرِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ١١٢
الله تعالی بیان نفرمود که مومنان را به چه چیزی بشارت میدهد تا تمام پاداش دنیا و دین و آخرت را که ناشی از ایمان است در برگیرد؛ یعنی تمام مومنان بشارت یافتهاند، اما مقدار صفت بشارت بر اساس قوت و ضعف حال، و ایمان مومنان و عمل به مقتضای ایمان، متفاوت است. سعدی: 353.
پرسش: چرا الله سبحانه و تعالی موضوع بشارت را بیان نفرمود؟
مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَن يَسۡتَغۡفِرُواْ لِلۡمُشۡرِكِينَ وَلَوۡ كَانُوٓاْ أُوْلِي قُرۡبَىٰ مِنۢ بَعۡدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمۡ أَنَّهُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَحِيمِ ١١٣
زیرا پیامبر ج و کسانی که همراه او ایمان آوردند باید در خوشنودی و خشم الله با او موافق باشند، و کسانی را که الله به دوستی گرفته است به دوستی بگیرند و با کسانی که الله آنان را به دشمنی گرفته است دشمنی کنند. پس استغفار آنان برای کسانی که جهنمیبودنشان مشخص شده است، منافی و نقضکنندۀ این امر است. سعدی: 253.
پرسش: بر اساس آیه، مثالی برای امر اعتقادی ولاء و براء بیان کنید.
وَمَا لَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِن وَلِيّٖ وَلَا نَصِيرٖ ١١٦
از آنجا که گاهی کسی غیر از نزدیکان انسان به او یاری میرساند، فرمود: ﴿وَمَا لَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِن وَلِيّٖ وَلَا نَصِيرٖ﴾ یعنی فقط با کسی دوستی کنید که از حزب الله و دوستان و نزدیکان اوست. بهعلاوه، تهدیدی است برای کسی که کاری را که باید ترک کند انجام میدهد؛ بهخصوص ملاطفت و مهربانی با دشمنان الله ـ چه کسانی که این دشمنی را پنهان میکنند و چه کسانی که این دشمنی را آشکار میکنند ـ؛ زیرا سرانجامِ این کار، دوستی با دشمنان الله است که این امر هیچ فایدهای در برابر الله به انسان نمیرساند. بقاعی: 3/ 395.
پرسش: این مطلب را توضیح دهید که آیه اشاره دارد به اینکه ولاء و براء فقط باید به خاطر الله باشد.
لَّقَد تَّابَ ٱللَّهُ عَلَى ٱلنَّبِيِّ وَٱلۡمُهَٰجِرِينَ وَٱلۡأَنصَارِ ٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ ٱلۡعُسۡرَةِ
به این سبب آن را ساعت نامید تا اوقات دشوار و اندوه آسان گردد و تشویقی باشد برای رویارویی با سختی؛ زیرا زمانش کوتاه و مزدش بزرگ است. بقاعی: 3/ 396.
پرسش: در عبارت ﴿سَاعَةِ ٱلۡعُسۡرَةِ﴾ نکتۀ ظریفی نهفته است؛ آن را توضیح دهید.
لَّقَد تَّابَ ٱللَّهُ عَلَى ٱلنَّبِيِّ وَٱلۡمُهَٰجِرِينَ وَٱلۡأَنصَارِ ٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ ٱلۡعُسۡرَةِ مِنۢ بَعۡدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٖ مِّنۡهُمۡ ثُمَّ تَابَ عَلَيۡهِمۡۚ إِنَّهُۥ بِهِمۡ رَءُوفٞ رَّحِيمٞ ١١٧
اگر سوال شود که چرا توبه تکرار شد، حال آنکه در ابتدای آیه فرموده بود: ﴿لَّقَد تَّابَ ٱللَّهُ عَلَى ٱلنَّبِيِّ﴾؟ اینگونه پاسخ داده میشود که توبۀ مذکور در ابتدای آیه، قبل از بیان ذنب (گناه) آمد، یعنی فقط فضل و بخششی از جانب الله تعالی است، اما هنگامی که گناه ذکر شد، توبه دوباره بیان شد و منظور از این تکرار، پذیرش توبه است. بغوی: 2/ 336.
پرسش: حکمت تکرار توبه در آیه چیست؟
لَّقَد تَّابَ ٱللَّهُ عَلَى ٱلنَّبِيِّ وَٱلۡمُهَٰجِرِينَ وَٱلۡأَنصَارِ ٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ ٱلۡعُسۡرَةِ
دشواری نیمروز و دشواری توشه و آب، آنان را فرا گرفت. قرطبی: 10/ 407.
پرسش: در غزوۀ تبوک، دشواری تا چه حدی به اصحاب پیامبر ج رسید؟