قرآن
ﮑ
ﰾ
ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ
ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ
ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ
ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ٣٢ ٣٢ ﭻ
ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ
ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ
ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ
ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ
٣٣ ٣٣ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ
ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ٣٤ ٣٤ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ
ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ
ﯛ ﯜ ٣٥ ٣٥ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ
ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ
ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ٣٦ ٣٦
مِنۡ أَجۡلِ ذَٰلِكَ كَتَبۡنَا عَلَىٰ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ أَنَّهُۥ مَن قَتَلَ نَفۡسَۢا بِغَيۡرِ نَفۡسٍ أَوۡ فَسَادٖ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ ٱلنَّاسَ جَمِيعٗا وَمَنۡ أَحۡيَاهَا فَكَأَنَّمَآ أَحۡيَا ٱلنَّاسَ جَمِيعٗاۚ وَلَقَدۡ جَآءَتۡهُمۡ رُسُلُنَا بِٱلۡبَيِّنَٰتِ ثُمَّ إِنَّ كَثِيرٗا مِّنۡهُم بَعۡدَ ذَٰلِكَ فِي ٱلۡأَرۡضِ لَمُسۡرِفُونَ ٣٢
در اینجا از میان تمام مردم فقط بنیاسرائیل بیان شدند؛ زیرا تورات نخستین کتابی است که در آن قتل گناه بزرگی شمرده شد و با این وجود، آنان بیشترین سرکشی و مداومت را بر این کار داشتند تا جایی که پیامبران را نیز به قتل رساندند... اسراف در هر کاری عبارت است از دوری از حد اعتدال و عدم توجه به آن. منظور این است که آنان در قتل زیادهروی میکردند و به این امر اهمیت نمیدادند. آلوسی: 6/ 393.
پرسش: مداومت در قتل، به کشتن دوستانِ الله منجر میشود که بیش از هر امرِ دیگری، خشم الله را در پی دارد. این مطلب را توضیح دهید.
أَنَّهُۥ مَن قَتَلَ نَفۡسَۢا بِغَيۡرِ نَفۡسٍ أَوۡ فَسَادٖ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ ٱلنَّاسَ جَمِيعٗا
مجاهد میگوید: الله جهنم و جاودانگی در آن، خشم، لعنت و عذاب بزرگ را به قاتل نفس وعده داده است... آیه قتل نفس را گناهی بزرگ برشمرد و در آن سختگیری کرد تا مردم از آن دوری کنند. همچنین پاداش زندهکردن یک نفس را مانند پاداش زندهگردانیدن تمام مردم قرار داد تا نیکیِ بزرگ این کار را برساند و مردم بر آن ترغیب شوند. ابن جزی: 1/ 243.
پرسش: چرا الله تعالی، کسی که یک نفر را به قتل برساند مانند کسی قرار داد که تمام مردم را به قتل رسانده است؟ از سختگیری در این امر، چه هدفی را دنبال میکند؟
وَمَنۡ أَحۡيَاهَا فَكَأَنَّمَآ أَحۡيَا ٱلنَّاسَ جَمِيعٗاۚ
اگر کسی انسانی را زنده بگذارد، و او را نکشد با اینکه نفسش، او را به کشتن آن فرد فرا میخواند، اما ترس الله تعالی او را از این کار باز میدارد، چنین کسی گویی تمام مردم را زنده کرده است؛ زیرا ترس الله که در وجود اوست وی را از کشتن انسان بیگناهی که مستحق قتل نیست، باز داشته است. سعدی: 229.
پرسش: چرا کسی که یک نفر را زنده نگاه دارد، گویی تمام انسانها را زنده نگهداشته است؟
إِنَّمَا جَزَٰٓؤُاْ ٱلَّذِينَ يُحَارِبُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ
یعنی: با دوستان الله میجنگند. الله تعالی جنگ با دوستانش را جنگ با خودش نامید تا بزرگی گناه آزاررسانی به آنان را بیان کند؛ چنانکه به هدف تشویق بر مهربانی به فقیران ضعیف، به جای ذکر آنها، از خودش نام میبرَد و میفرماید: ﴿مَّن ذَا ٱلَّذِي يُقۡرِضُ ٱللَّهَ قَرۡضًا حَسَنٗا﴾ [البقرة: 245] . قرطبی: 7/ 435.
پرسش: چه رازی در عبارت ﴿يُحَارِبُونَ ٱللَّهَ﴾ وجود دارد در حالی که آنان با دوستان الله میجنگیدند [نه با خود الله]؟
إِنَّمَا جَزَٰٓؤُاْ ٱلَّذِينَ يُحَارِبُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَيَسۡعَوۡنَ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَسَادًا أَن يُقَتَّلُوٓاْ أَوۡ يُصَلَّبُوٓاْ أَوۡ تُقَطَّعَ أَيۡدِيهِمۡ وَأَرۡجُلُهُم مِّنۡ خِلَٰفٍ أَوۡ يُنفَوۡاْ مِنَ ٱلۡأَرۡضِۚ
هر گاه راه ناامن باشد، مردم از سفر بازمیمانند و خانهنشین میگردند؛ در نتیجه باب تجارت بر آنان مسدود میشود و کسب و کارشان قطع میگردد؛ از این رو، الله تعالی حدود سختی را به عنوان مجازات راهزنان مشخص کرد. قرطبی: 7/ 446.
پرسش: چرا الله تعالی این کیفر سخت را بر فسادکاران بر روی زمین و راهزنان قرار داد؟
إِنَّمَا جَزَٰٓؤُاْ ٱلَّذِينَ يُحَارِبُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَيَسۡعَوۡنَ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَسَادًا أَن يُقَتَّلُوٓاْ أَوۡ يُصَلَّبُوٓاْ أَوۡ تُقَطَّعَ أَيۡدِيهِمۡ وَأَرۡجُلُهُم مِّنۡ خِلَٰفٍ أَوۡ يُنفَوۡاْ مِنَ ٱلۡأَرۡضِۚ
وقتی که جرم مفسدان چنین بزرگ باشد، دانسته میشود که پاککردن زمین از مفسدان، برقراری امنیت راهها از قتل و ربودن اموال و ترساندن مردم، از بزرگترین نیکیها و برترین طاعات، و اصلاح بر روی زمین است، چنانکه ضد آن، فسادکاری بر روی زمین به شمار میرود. سعدی: 230.
پرسش: الله تعالی حال مفسدانِ روی زمین را بیان فرمود، مصلحانِ روی زمین چه حالتی دارند؟
ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱبۡتَغُوٓاْ إِلَيۡهِ ٱلۡوَسِيلَةَ وَجَٰهِدُواْ فِي سَبِيلِهِۦ
الله تبارک و تعالی از میان عباداتی که سبب تقرّب به او میشوند، جهاد در راه خود را به طور خاص بیان فرمود. جهاد در راه الله، یعنی تلاش مالی و جانی و فکری و زبانی در پیکار با کافران، و کوشش در یاری رساندن به دین الله با تمام توان و امکانات؛ زیرا این نوع عبادت، از برترین عبادات و بزرگترین طاعاتی است که مسلمان را به الله متعال نزدیک میسازد. سعدی: 230.
پرسش: چرا الله تعالی جهاد را به صورت خاص بیان فرمود در حالی که یکی از مصادیق جستجوی وسیله به سوی او تعالی است؟